iki üç sene önce bahçede çalışırken bacağımda yılan sokmuş gibi bir acı hissettim. elimle yokladım, baktım hiçbir diş izi yada böcek sokmasıyla ilgili bir iz yok. üç gün acılı bacakla yaşamaya devam ettim. ayak parmaklarımın rengi değişti ve buz gibi olunca birşeyler olduğunu anladım nasıl olduysa...taksiyle devlet hastanesinin aciline gittim: ada hastanesi ekipman,techizat,doktorlar bakımından çok iyi bir hastane...beni hemen Yeşilyurt devlete sevk eettiler. acil ameliyata alındım. Narkoz falan vermeden bacağımdaki tıkanmış damarı lastik çeker gibi çektiler...genellikle acıya dayanıklıyımdır ama bu sefer zor dayandım. damar pıhtı ve nikotinle tıkanmış, nikotin: incecik,yeşil renkli yılan gibi birşey.

Yoğun bakıma aldılar, hiç kıpırdamamak şartıyla 3 ay yoğun bakımda kaldım. kalp kapakçığıma yerleşmiş pıhtıyı eritmeye çalıştılar. fakat pıhtı her tarafa atmaya başladı, beğinciğime, beynime. tabiki felç oldum, görme merkezine geldiği içinde şimdi %50 görüyorum. felçin etkisi antremanla epey azaldı, ancak uzun süre yürürsem aksama başlıyor ve sol elimle titrediği için pek iş yapmıyorum. az görmeyede nihayet alıştım. sadece solumdaki hareketleri görmüyorum.

biz insanalar hamam böceğinden daha dayanıklıyız, her şarta adapte oluyoruz. Yeterki içimizde yaşama sevinci olsun ve sevgi olsun.

Alemtaç dostum,

Tekrar hoş geldin,başka meşgaleden buraya bakmayı unutmuşum,ama görülen o ki sen almış başını eski enerjiyle devam ediyorsun ,gücün eksilmesin,

Ben ve eşim bu yaşa kadar hastalık koleksiyonu olduk sanıyordum sen bizi aşmışsın ve ben yoğun bakım ve hastanede kalmada bir ay  diye dövünürken baksana sen bunları aşan bir deney karmanyolasına girmişsin,
Evvela bunların birer ağır ders olduğunu ve bir daha olmasının artık bir şeyler kazandırmayacağını bil ve önüne mutlu ve şifa olsun isteği ile bak kardeşim,

Gerçekten insan dayanıklı ve her şarta kolay adapte olabilen bir varlık ,biz 2020 İzmir depremzedesiyiz o senin de gördüğün manzaralı evi yıktırdık üç senedir etrafta kiralarda dolaşıyoruz, sanırım Ocakta  yeni inşaata başlayacağız,

Eşim yaşam yolunda dünyaya takıntı rolü yaptığından ki uçan beni aşağıya çekmesi için anıların ötesinden gelen bir ruh olduğu halde yani evrensel olaylara ruhen zaten bağlı olduğu halde şu son zamanlar bu rolü tutturdu bu da gerekliydi zaten ,yaşamı bir nabız atar gibi bu dünya illüzyonunda beraber yürütürken eksenin iki yanını denemeden rahat olmak mümkün olmaz malüm, kısaca zikzaklı hayat manzumesi,
İşte o eski güzel geniş manzara dolu ev olayının hatırasından kurtulamadı buralarda yani eski eczanem bölgelerinde çeşitli evlerde dolaşırken boğuluyorum boğuluyorum diye kendini dövmekle meşgul,

Ben ise buralarda yani hayatımın 45 senesinin geçtiği buralarda işimi devir etsem dahi yani emekli durumuna gelsem dahi eski tanıdıklarla karşılaşıp sanki bazı ödentiler falan yapıyor gibiyim ,karşılaşınca enerji değiş tokuşları ,

İnsan dayanıklıdır dedik konu oradan harmanlandı,6 Şubat depremzedelerinin şimdiki düzelmemiş ve zorlu hayatını düşünelim hala çadırlarda su yok yiyecek yok ve biz her şeyi başardık oralarda aksak durum yok diyen iki yüzlüleri görüyoruz,

Bütün bu kötü şartlara ve düzelmesi için oldukça fazla zaman isteyen duruma rağmen insanlar bir şekilde yaşamayı başarıyor,

Her neyse gevezeliğin sınırı yok ,sana bu ayrılmanın ve dönüşün bir sebebi var dersem ve sen buraların ferdisin dersem ,samimi ve içten ve hiç bir maksat gütmeyen sözlerinle bir çok sahte kişiliği ben dahil terbiye eden bir tavrın olduğunu söylesem yanlış söylememiş olurum,

Sevgiler..

Çok teşekkür ederim Sevgili Tgur. Siz ve eşiniz çok can, sanki yıllardır tanıdığım..ifade edmiyorum tam anlamıyla şu an hissettiklerimi. ilerki bir günde tekrar biraraya gelmeyi ümit ediyorum.

ben ve oğlum,eşiyle birlikte babamdan kalma evimizi toparlamaya çalışıyoruz. sonuç güzel olacak herkes için.
Yeni yıl yeniliklerle gelecek hepimize.Dediğiniz gibi hiç bitmeyen bir sınav olan hayatımızın içinde eğlenceli yanını görmeyi başararak yolumuza deevam..

selamlar,sevgiler

Alemtac çok geçmiş olsun, sağlıklı ve huzurlu günler dilerim. Tekrar burada olmanız güzel.

Çok teşekkürler gtp, sevgiler

Selamlar Alemtac, sen gittiğin süreçte ben gelmiştim sanırım. Ama okuduklarımdan seni çok sevdim desem Yazılarını keyifle okuyorum. Çok geçmiş olsun. Ölüme yakın deneyimin oldukça ilginç.

meerhaba sybleman, çok memnun oldum, bundan sonra umarım bol bol görüşürüz. sevgiler

Geçmiş yılları; ne hangi yılda oldu gibi ve içinde olduğumuz günleri karıştırır oldum...O kadar yaşlı değilim, yani kendimi yaşlı olarak görmüyorum
Hatta içimde sakladığım afacan bir kız çocuğu var.
İsim hafızam oldum olalı yok...ama konuşurken konuşmamın başını unutuyorum. ne anlatıyorum, amacım neydi konuşmayı başlattığımda hatırlamıyorum. Hatta çok nadir olmakla birlikte, konuşmanın ortasında sözler uçuyor, kafamın içi bomboş kalıyor.

nöroloğa gitmeyi düşünüyorum yakın bir zamanda. >Anne ve babamda alzaymır, demans yoktu. Her ikiside 90 yaşından sonra vefat ettiler.

2015 yılında babam vefat ettikten sonra annem toparlanamadı. dört yıl sonra 2019 da da annem vefat etti.
3 yıl çoğunlukla ben babala ilgilendim,4 yıl annemle aynı şekilde...ardından oğlumumu çok yalnız bıraktığımı farkettim...onun sorunlarıyla uğraşırken 2020 de az kalsın terk-i diyar edecekken kıyısından döndüm.

Aralarda biryerde de kardeşimle aramız açıldı ve şimdi  - benim çabalarıma rağmen- görüşmüyoruz.

Kardeşimin önce akciğeeinde ur olduğu tespit edilmiş...ameliyat olmuş derken hipofiz bezine sıçramış yada metaztaz değildir bilemiyorum, orda da  timör olduğu tespit edilmiş. Akciğer ameliyatından sonra haberim oldu, aradım telefonla. İki kardeş gibi konuştuk, hatta bundan sonra görüşelim bile dedik. henüz görüşemeden beynindeki timörü öğrendim ancak kimsenin bilmesini istemiyormuş. bir iki gün tereddütten sonra aradım.

Öncesinde hipofiz bezindeki tümörlerle ilgili ve ameliyatıyla da ilgili bilgiler topladım...

Hipofizbezinde oluşan tümörler öldürücü değilmiş. Ancak körlüğe neden olurmuş. Büyüme hormonunu etkileyip el, ayak ve burunda, kulakta büyüme meydana gelirmiş.

Ameliyatı oldukça basitmiş..tabi yapan doktorlara göre basit, yoksa adı ameliyat...burundan girip uru cımbızla çekip alıyorlarmış..elbette bu benim anladığım kadar anlattığım

Mısırlıların mumyalama işleminde yaptıkları uygulamaymış. Kardeşime ameliyat olmadan önce yine mesaj gönderdim; cesaret verici sözler ve görüşmek üzere sözleri vs. okundu ama cevap gelmedi...telefonla üç kez aradım, konuştuk..  bir kez aramadı...mesajlarıma cevap vermedi...

devam edeceğim...gelin kızımla çay keyfi için ara

sitede okumalara en yakın zamandan başlayıp geri yıllara giderken bazı arkadaşlarımız da farklılıklar gördüm. ayrıca ne olmuş foruma? Neden bu kadar sessiz.. iyiki celseler var.
Maskesiz, nerdesin kardedşim

haftada bir veya iki gece sabaha kadar uyumadığım oluyor. herhalde çalışma hayatımın alışkanlığı diye düşünüyorum.aslında bebekliğimden beri uyumayı sevmedim yada şöyle desem: gecenin sesizliğini ve kendi başınalığımı çok sevdim

Öğrendiğime göre gece yediklerimizi yakıyormuşuz ve uyumayınca yağlar olduğu gibi kalıyor .. ama diğer taraftan daha fazla hayatın tadını çıkarıyorum bence yağları yakmadığımı bilmiyorum ama uyumayınca yediğim abur cuburlar kesin yağ oluyor..

bir ayağımız yere sağlam basarken öbürü havada olabilir ama ikisini birden kaldırmak içinde olduğumuz hayattan kopmak, uyumsuzlaşmak, çeşitli ruhsal rahatsızlıklara yakalanmak ve/veya damgalanmak olacağı için; lütfen toprağa sıkı sıkıya demirleyin kendinizi...Hep dua ederken, BEDEN/AKIL/RUH SAĞLIĞI istemişimdir.

Sevgiyle sağlıkla kalın

Yarın torunlarımla, pazartesiye kadar baş başayım. Büyük torunumla resim yapmayı, ortancayla top tekmelemeyi, minicikle de fış fış kayıkçı oynamayı severiz.. çok eğlenceli geçecek beş günden sonra kaldığım yerden devam ederim.