Biraz kaybolduk, konu Freud\'lara gelmis:)))

Ruh esi konusuna nerden geldikkine:))))

hah bakin , ruh esi konusunda , arama ya da bulma konusunda bi tiyo :

Hani bazen karsiniza bazi tipler cikip da \"ben senin ruh esinim\" dediginde karsisinda aval aval bakiyor ve \"hadi canim\" diyorsaniz, karsinizda spiritüel bi uyanik var demektir ve amaci ruh esi ayagiyla, sizi kapmaktir:))

Bence kimsenin kimseye gidip de \"ben senin ya da sen benim ruh esimsin\"demesine ihtiyac yoktur. O kendine has bir sekilde , kendiligindenlige sahiptir. Yani bir karsilasma olacaksa, olmasi gerekliyse iki taraf da hazirdir ve bu icsel bir bilgelikle bilinir.

Neyse...konuyu mahvettik:)))

Alemtac, ruh esi karsi cinsten olmayacaksa, karsilasmanin ne anlami kalacak, biraz romantizm iyi gelmez mi dostum yaaa...ayni ailedenmis, ayni cinstenmis...Biri ensest, öbürü escinsel. Hic romantik degilsin arkadasim ama yaa:))))

Bir dostum şunu anlatmıştı geçen yıl: Buldum ruh eşimi diyordu Fransa'da ve çocuğu var evli. Şimdi yağmurdan doluya koşmanın alemi var mı? Ve zaten ekonomik bağımsızlığım dahi yok ve öğrenciyim diyor du. Sonuçta akışa bırakmak eniyisi:))

Bu alıntıda "sevgi kabulü getirir" e örnek olsun:))

Evrensel sevgi; dünyasal kosullar , dünyasal mekanlar ve dünyasal zamanlarla iliskili degildir.

O zamanin ve mekanin ötesinde dipdiri ve basi dik bir sevgidir. Ona sahip olan, onu kaybetmeyecegini bilir, zamandan ve mekandan bagimsiz olarak , o hep vardir..Bilmesem , söylemezdim:)

Sevgili Tiver

Sakın freud da takılıp, kafanı karıştırma....
Çünkü bizim görüşlerin psikoloğu carl jung dur...
Jung un felsefesi ile ilgilenirsen iyi olur derim:)))

Yaa arkadaşlar, korku ve sevgi denince ne anlıyorsunuz? Merak ettim.Sevmek, ne demek? Korku ne demek?

Yuh eşine gelince, pardon ruh eşi, tam anlamıyla bir martavaldır. Teknoloji ile yalnızlığa itilen insanoğlunun-ki bu insanoğulları teknolojinin geliştiği yerlerdekilerdir- yeni bir sektör oluşturmuşlardır.) Ruh eşi sektörü, gelin yuh eşinizi bulalım, biz tüm dünyaya hakimiz, hernerde ise yaka paça bulur getiririz karşınıza.hahahahahahha!Yapmayın gözünüzü seveyim.Hepimiz tek bir kaynaktan geldik, hepimiz ruh eşiyiz.Evde kalmış kızların, anne arama psikolojisiyle yetişen ve umduğunu bulamayan erkeklerin, evliliğinden sıkılanların, yaşama tutunamayanların kanacakları bir çocuk masalı bu.Ruh eşi, yok yaa! Ruhun eşi oluyorsa, bedenin de eşi olmalı! Beden eşimi arıyorum diyene hiç rastlamadım bu güne kadar ben!hahahahahaha! Uyanın beyler bayanlar, kandırılıyoruz, küçücük beyinlerimiz örümcekleniyor.Çiftleşmek için ruh eşi arayanlar, hayvanlara bakın! Siz hiç ruh eşi arayan bir ayı gördünüz mü? Ya da ruh eşi arayan bir incir tohumu!" aaa!o iğlek benim ruh eşim değil hayatta döllemem çiçemiii" hahahahahhhaha! Spritüel uyutma, dayatma, mide bulandırma, kafa karıştırma bunlar.Hayattan kaçmanın yolları, hayata bağlanmaya çalışacağınıza, kendinizi küçük hapishanelerine kapatıp yuh eşinizimi bekliyorsunuz? Çooooook beklersiniz! Gitme vakti geldiğinde, sizi almaya gelen eşlikçilere de dersiniz ki " ama yuh eşim gelmedi" onlar da size bunu söylerler:" Geçecek, dinlenme yerine gidelim, herşey düzelecek" hahahahahahaha!

Belki de Ruh ta yoktur ne dersin? Yani bu da "uyutma" olabilir mi???

Ruh var ya da yok, ne farkeder? Dünyaya neden geldik biz? Uyumaya mı? Masallar dinlemeye mi? Herşeyi bilirken, unutmaya karar verip geldi isek bunun bir anlamı olmalı. Gereksiz korku, beklenti ve paniklerle hayatımızı mahvettiğimizdir söylemek istediğim. Küçük kara kutularınızdan çıkmanızı istiyorum, örümcek tutmaya başlayan beyinlerinizin güneşin ışıklarıyla yıkanmasını istiyorum, yoksa hayat sizin, hayat beklemeye gelmez, korkmaya değmez, koşulsuzca ve coşkuyla yaşamak gerek.Geliş sebebimiz bu! YAŞAMAK!!!

Bak yine doğru söyleyip yanlış yere vuruyorsun dostum:)) Dünya düzeninin sorumlusu spiritüalistler değil ki, bilakis kapitalistler...Yok seçimin o ise seç kimse bi şey diyemez, ama dönüp spiritüalistelere vurman bence pek doğru değil, sayıları bu kadar az iken:))

Şimdinin kapitalistleri, eskinin solcuları Tiversonus sen de bunu bir düşün istersen.Ben susuyorum artık, dürtünce saldırı olarak algılanıyor demek ki!:) Neyse, yazmayıveririm olur biter.

Uyumak isteyene iyi geceler, tatlı rüyalar!zzzzzzzzzzzzzzz!

Sanayide ki adama de ki uyutuluyorsun. Hayır kimse uyutulmuyor, ben kitap okumayı seçiyorum 5 kuruş az para kazanmak pahasına, diğeri seçmiyor. Ve saldırı algılamıyorum...Fikirlerini söyle sadce bir ben savunan kaldım tek kalsam kimi etkileri, kendimi bırak ta ben uyuyayım ozaman bak seni bile uyutamamışım değil mi?

Bir saat önce kardeşimde bana laf attı :"hiç işle ilgilenmiyorsun" diyor:)) Bak yanımdan 5 metere uzaktaki adamı bile bir spiritüalist uyutamaz...Uyutma yok, seçim var. Şimdi kapitalizmi seçene bir lafımız var mı? Gider sanayide işini yapar...Eee ben uyutsam uyutsam ancak kendimi uyuturum, o da benim kendi seçimim, yani uytma yok, seçimler var...Herkes dilediğini seçer..

Senin fikirlerin farklı olabilir, tıpkı benim olduğu gibi, bu normal, kim kimi uyutabilir Pınar...İşyerine gelen zihinsel özürlünün cebinden parayı al bakalım verecek mi???

Uyutma yok sevgili Pınar; insan ufağa tav olur... Git oyunu iste bakayım, ancak cebine koyulursa günü kurtarmaya ufak şeylere tav olma var. Yani seçimi var...Herkes uyanık Pınar, sadece mevkiye, paraya, günü kurtarmaya tav oluyor...Hepsi seçimler:))))

"Uyutma" denilince aklıma geldi, anlatayım bari, biraz daha yarım kişiyi uyutayım:)) Neşe olsun diye yanlış anlaşılmasın:))

İstanbul'da Beşiktaş-Maçka arasında öğrenci yurdunda kalıyorum. Taksi durdu, arkadaki kişi uyuyor, taksici ve bir kaç kişi çocuğun kolunun altına girdiler ve yurdun sağlık odasına götürüldü ve sonra bir ambulans ile şişli etfal'e...Arkadaş ya İzmit yada Sakarya'ya haftasonu için ailesinin yanına gitmiş. Dönüşte trene biniyor. Trende yanında oturan buna pişmaniye ikram ediyor ve o da yiyiyor. Cebinde ne varsa alınıyor ve cebindeki adrese göre bir taksiye konuyor ve taksici yurda getiriyor...Eee pişmaniye ye tav olmayacan işte, eskiler ne derdi her elmalı şeker verenden almayacan:)) Ya biz misafirliğe gittiğimizde evsahibi bişi ikram ettiğinde annemizim gözüne bakardık; oradan sinyal gelmez se ikram edilene elimizi vurmazdık...Şimödiki nesil "başkaaa yoookk muuu?" diyor:))))

Bir psikoloğa gidelim ve diyelim ki "benim her gün sabaha karşı korkmam öneriliyor, sizce bu sağlıklı mı? Böyle bir kitap, yazar sizce nasıl bir öneri veriyor?"...Cevabı siz düşünün!

Herşeyin heryerden, bilinç cephelerinden bakılmasına göre, pozitifliği ya da negatifliği sözkonusudur. Kasap için koyunun kaçması negatif bir iştir. Koyun için ise pozitif bir iştir. İşte bilinç okyanusunda her şeyi bir şekilde pozitif gören bilinçler olacaktır, bu pozitifi ise başka bir bilinç tam tersi olarak görebilecektir. Ne yapacağız?

Bir kere işi pozitif, negatif olarak ayırmanın anlamsızlığı ortaya çıkıyor.

İkinci nokta, kendi bilinç cephesini, karşıya zorlama şeklinde ve ispat şeklinde dayatma vardır. Her şeyden önce zorlama bazı bilinçler için negatiftir, bazılarına göre ise değil! Sizce zorlamanın meşru olduğu bilinç açılmlar, dogmatik dinler yok mu?


Bu ölçülebilir! Adam ispata yola çıkmş. Ya bırak ne olmak istiyorsan ol, ol ve ne olursan ol, bırak başkalarnın senin yolundan neden gelmediğini, ispatç, "hiçbirşey olma" iddiası, off yaptığın şey kendine zarar, bırak olman ne ise üç kat ol, beş kat ol...Durr ama sana misyon, bilgi temelli kavrayışların önünü kesmek olarak bilinç ailen tarafından yüklenmişse? Bilgi temelli kavrayışı kesmek; bizim iddiamız, biz sana göre yanlış yolda olsak dahi bundan sana ne? Düşün, düşün, hangi bilincin fedailiğini yapıyorsun? O bilince de ki; "senin gücün yetmiyor mu ki beni yolluyorsun?"...Sorma özgürlüğün ve korkmama özgürlüğün var ise sorarsın.

Bilin okyanusunda bir şekilde sadece "sevgiyi" korkutmayı değil, "şevkati, merhameti, bilgiyi, ışığı" kendine klavuz etmiş bilinç aileleri olacaktır ve işte pozitifine negatifine bakmadan; bilgiyi, ışığı, sevgiyi seçiyorum, hepsi bu! Doğru yanlış yok titreşimim bunu kaldırıyor... Her halükarda bir bilinç ailesine göre ışık, bilgi, sevgi "negatif" olarak algılanacak ve ben tukaka olacağımdır. Önemli olan benim, onlar değil,

Bilgi temelli kavrayışlarınızın artması seçimini yapanlara, Bilgi Işık Sevgi içinde olmaları duasını ediyorum.