Belirtmem gerekiyor du sanırım, yukarıdaki konuşmalar sadece bir hayal ürünü Yani dünya ile konşurum arada böyle, gerisi hayal

Çok güzel amaaaa

)) evet bence de, gerçekte güzel...ha ahu-ela nın cevabı da güzel vallahi bu içten cevaba sesli güldümmm "amaaaa", harika, her ikinize de teşekürler:)))içen insanlarsınız diye sanırım:))

Güzel ama ne yapayım )) Alemtac ablanın , zaten ilk önce bu dialogları beni etkilemişti.İçinde var olan potansiyel, dialoglar ne kadar da güzel , bazen komik:))) Farkettiyseniz , ben de günlüğümde öyle konuşmalara giriştim ) hehe Alemtac abla ,çaldım yöntemini:)))Heeeeeeee biz çok içeriz ,Alemtac ablayla karşılıklı:)))))

Evet başkentte içilmeli, malum suyu "Kızılırmak" tan gelir:)))))

Hmmm, sanırım İstanbul'un suyu birara "yeraltı sarnıçları" ndan gelirmiş ve şimdiler de ise bir "göl" den, aynı değil sanırım "Kızılırmak" ile, yoksa "büyükpatlama" dan mı kalmalar nedir hepsi:))) Neyse sevgili Alemtac beni de dövebilir demiştim zaten:)) hala geçerli:))

Bilmiyorum ki;ama Mersin'in kerebiçinin nereden geldiğini araştırmam lazım ) Özellikle kış günlerinde çok iyi oluyor )) işte onun yanında birşeyler içmek lazım , Alemtac ablacım , affına sığınarak yazıyorum bütün bunları , misafir oldum sana bu gün , de ev sahibi yok sanırm :))Tak tak tak.
Ayyy çok gerilerde kalmışım ,zil yok mu ?
_Zırrrrrrrrrr zırrrrrrrr zırrrrrrrrr.
Beni misafir olarak kabul eder misin Alemtac ablaaaaaaa:))

) neşe kattınız, teşekkürler. Olayların mizah yanını yakalama potansiyeli bir tek bende yok muş demek ki

Son söz; "Her şey Kaynak'tan gelir" ve sürçü lisan ettiysek affola, zira "Sonsuz ve Tek Olan", "heşeydedir ve herşeydir", gerisi ayrılık ile oluşmuş sapmaların, tekrardan arındırılması işlemidir, ve dağın(bedenin) arkasındaki her "ses" Bir'in sesidir, ve o sesi seviyorum:))

Herkese Selamlar ve Sevgilerimle...

Sevgili Sirera; üç gündür aklımdasınız, umarım herşey iyidir Sevgili dostunuz nasıllar? Dualarım sizinle.

Sevgili Tiversonus, hepimiz aynı kaynaktan geliyoruz, ailemsiniz

Sevgiler

İnsanlar o kadar yalnız hissediyorlar ki kendilerini, sosyal ağlarla arkadaş edinmeye çabalıyorlar. Oysa sosyal dediğimiz ağlar, sosyalleşme ihtiyacını gideriyor ve insanları radyasyon kutusunun başına bağlayarak toplumdan uzaklaştırıyor.

Geçen gün iletime gelen site daveti üzerine nasıl bir site olduğunu anlamak için girdiğimde, siteyle alakası olmadığı halde bir gencin göndermiş olduğu onlarca mailde tek bir cümle yazıyor du: "Çok yalnızım, ne olur arkadaş olalım, bay bayan farketmez"...Verdiği adrese tıkladım ve sayfasında ki resim olan iki insanın elele tutuşmuş resmini görünce içim acıdı. Özlediği dokunma duygusunu, dokunma ile oluşacak titreşim, birine hissedebileceği sevgiyi, sevilme ihtiyacını sanal yaşamak arzusunda olan bu genci düşündüm ve onun gibi olan diğerlerini. Yalnız gençler değil, her yaştan insan bence aynı durumda. Sanal dünyamızın sanal insanları olduk. Zaten yaşadıklarımız illuzyon, iluzyon içinde illuzyona ne gerek var?

Bilgi paylaşım sitelerine bile yalnızım yazan insanların yalnızlığı ne kadar gerçek olabilir? Kalkmalı başından, çıkmak gerekir dışarı, toplumla bir olmak, yürümek caddelerde, insanlara gülümseyerek bakmak, havayı koklamak...ne kadar kükürt koksa da pc başında pineklemekten iyidir. Bir parktaki banka oturmak, kitabından sayfalar çevirmek, gelen geçeni seyretmek bile daha iyidir. Bir seyyar satıcıyla, gevrekçiyle sohbet etmek, sokak hayvanlarını sevmek, yediğin gevreğini paylaşmak, onlarla konuşmak daha iyidir. Bunları yapamıyacak durumda olsak bile yalnızlığımızı giderecek sanal ortamların bizleri daha fazla yalnızlığa ittiğinin farkına varmamız gerekir. Yalnızım, çaresizim diyenler; geçin pencerenizin önüne, sokaktan geçenleri seyredin, insanların neler hissettiğini anlayın.

Sıkıntılı olduğum zamanlarda pencereden sokağı seyrederdim, şehirlerarası bir yoldaydı evim...gelen geçen arabaların içinde olan insanlar gözüme ilişirdi...uzun binaların arasında sıkışıp kalmış ahşap bir ev vardı caddenin karşı tarafında, minik balkonu çoğunlukla renkli çamaşırlarla dolu olurdu, hayatları düşünürdüm...pek ağaç yoktu görüş alanımda, uzaklarda birkaç tane, yeşilliklerinin tonlarını görürdüm...zamanı unuturdum ve bir bakardım, enerjimi geri kazanmışım, neşem geri gelmiş.

Gerçek olmadığı halde yalnızlık hissine kapılıp, sanal olarak yalnızlığından kurtulmaya çalışmak ve sosyal ağlar sayesinde sosyal olduğunu sanmaktan öteye geçmesi gerekirken, insanlar hergün biraz daha bu tuzağın içine gömülüyor.

Evet yazınıza içten katılıyorum. Hatta dün okumuştum sanal evlilik.Bu olay internetten tanıdığı biriyle internet üzerinden evlendi diye sanılabilir  ; fakat öyle  değil.Sanal bir oyun içinde bir oyuncuya aşık.Çizgifilm gibi.Çok üzülüyorum:((
Ve önceden okuduğum bir haberde de ; domuz gribinden daha büyük bir salgın var ; oda yalnızlık salgını.(

Sevgili Alemtac, beni düşündüğünüz için teşekkür ederim. Sıkıntılı hurilik yaşayan arkadaşım hastaneye sabaha karşı acile gittiğinde bir röntgen çekip ardından bu saatte anlayacak bir uzman yok diyerek bu röntgeni şu saatte gel diye yollamışlar.
Şimdi kendi kendine yaptığı uygulamalarla sağlığı ve keyfi yerinde teşekkürler.
Taşınma, yerleşme, düzen hareketliliği içindeyim.
Yeni yıl için, hepimize, sağlığı, bereketi, neşeyi yüksek sevgi-şuur ve huzurla yaşayabileceğimiz ânda olarak yaşayalım dilerim.
Sevgi ve neşeyle kucaklıyorum sizleri

Amenn:)) "demek ki!!!!" sesinizin yazısal formunu duyabilmek güzelmiş:))...Yalana gerek yok (hmmm, dün Hause dizisinin 24. bölümünü izledim de ve bitti yenisi iniyor şimdi), mutlu değiliz ama, fakat, bununla beraber, lakin, über, işte yılbaşında da olsa mutlu ol'malarımız için; bilinç değişimi yapabilmemizi -her türlü düşük frekansa rağmen- diliyorum:))) Amen:))

İyi olduğuma sevindim:))

Sevgili Sirera; iyi haberlerinize sevindim :)Sevgili Tiversonus ve sizin dileklerinizde dileklerimiz birleşiyor.

Sevgiler