Bu gün Maharaj'in "Ben O'yum" kitabindan bir bölüm ilgimi cekti:

"Peki, insan niçin arayış içindedir? Çünkü varlığının derininde yatan çatışmalar ve çelişkiler nedeniyle huzursuzdur. İnsanın tüm hayatı bu çatışmadan kurtulmak ve huzura erişmek için arayış ve çaba ile geçer. Bu durum insana özgüdür, diğer canlılarda huzur arayışı yoktur, onlar doğa yasalarına uyarlar. İnsan ise doğa yasalarını kendine uydurma çabasındadır ki bu da evrensel arayışın bir sonucudur.

İnsan denilen müstesna (özel) canlının arayış içinde bulunmasını mümkün kılan güce, enerjiye ise "aşk" diyoruz. Aşk insanın kendisi için iyi olanı aramasını mümkün kılar. Bu diğer canlılarda yoktur. İnsan, kadın olsun erkek olsun bu arayışın sonucunda eğer "kendi"ni bulabilirse arayış sona erer ve arayışı sona eren insan ise artık doğayı değiştirmeye çalışmaz. O tüm evrenle sonsuz bir uyum içindedir. Çünkü onun için huzursuzluk son bulmuştur"

Bu iki paragrafin üzerinde düsündüm. Insandaki o "huzur" arayisi, belki de sadece "ask" arayisi ve biz bunun farkinda bile degiliz.Insani icindeki varliga en cok yaklastiran sey ask atesi ise, insanoglunun aska cekilmesi , aski aramasi, askla büyümesi, askla olgunlasmasi gerekiyor belki.

Yani yasamin yakiti ask ise, bizler ortalikta "huzuuuur...biraz olsun huzuuuuur "diye yana yakila sürünürken , aslinda "asksizligimiza" mi katlanamiyoruz, ne dersiniz???

Asik olan ve askini doyasiya yasabilen birinden yakinma duydunuz mu hic??

Yobazlik ve materyalistlik ele ele verip aski önce kirletip sonra da kücümsemedi mi??

Bilgelik "ask"i bunca yüceltirken, Bilmemezlik "ask" i bir bacak arasindan öbür bacak arasina hapsetmedi mi?

Ne dersiniz, Maharaj hakli olabilir mi, huzur askken, huzursuzluk asksizlik olabilir mi???

Dünyadaki en azindan yetiskin durumda olan herkes ama herkes ayni anda asik olsaydi, dünya nasil bir yer olurdu:))))

Sevgili Ra toplumsal bellek bileşimi der ki: "Biz aklı bir ağaca benzetiriz", "beden aklın bir ürünüdür" ve elbette "akıl ağacının köklerine inen bilgi bedeni sarar ve oradan ruh' a dokunur" bu son tırnak benim, ama orjinal tarife uygun.

Sorum: "Ben bu kitabı okudum" diyen birisine "Peki Ruh'unuza dokundu mu?" diye sormalı mı yız? Veya kendimize?

"Bilimsel" araştırmalar göre; yağmur altonda belirli mesafeyi aşmak için; kişi koştuğunda yürümesine göre daha çok ıslanıyormuş, neden??? Bu "bilimsel" bilgiye göre kaç kişi yağmur altında koşmayacak?? Neden?

Metrekareye düşen yağmur damlaları ile ilgili olabilir mi acaba?:))Kendimizi(koşan kişi) ve yağmur damlalarını tek bir madde olarak alırsak, hız arttığında maddelerin birbiri ile karşılaşma oranı da artıyor.Elbette sallıryorum, bu sorular nasıl cevap bulur ki başka.)

Şöyle bir imgeleme yapalım:))..(önce bir gülelim) Şimdi kişi varış "hızını" artırarak kısa sürde mesafeyi geçmek istiyor. İşte bir an, kişinin fiziksel yüzeyini sabit yapalaım ve orası bizim hareketsiz yerimiz olsun ve sanki yağmurun hızı artmış gibi, damlalar hızlı hızlı çarpar. Yani sabit yüzeyden baktığımızda hızla gelen yağmur damlaları gözükür bu sabit noktadan.

Diğer normal hızda ise, bu yağmurun yağma hızı sanki daha yavaşmış gibi dolayısı ile daha az yağmur damlası çarpmış olur:)))

Hahahaa..

Öyleyse:)))....

Olur mu yahu! Misketleri ele alalım, elimizde bir tane misket var. Örneğin 3 metrekarelik bir alanda onlarca misket tek yöne hareket ediyor, elimizdeki misketi yavaşça attığımızda sadece kısa mesafedeki misketlere çarpar, hızı arttırırsak çarpışacağı misket sayısı artar. Kaldi ki, yağmur damlaları 3 dakika ara ile düşmüyor, serbest bir düşüsü var, ardı ardına.Elbette bu durumda koşan kişi daha fazla yağmur damlasına maruz kalır, ıslanır.

Çukura düşen ben değilim unutma:)) Hem bu misket işini sen nereden biliyorsun yahu:))

Çukur???

Yağmurda düştün ya, Gülay'ın tam bahsettiği zaman larda çukura, gerçek çukur ya:))

haaaa!Olsun, ben çok mutluydum o gece. Alemtac ile tanıştığım geceydi o ve harika, müthiş, muhteşem bir zaman geçirmiştim.)Kim takar sağnak yağmuru ve çukuru!:)))Unutmuşum bile, ama Alemimi ilk gördüğüm o an aklımda hala.)

Eveeet Sevinç pastahanesinin önünde bekliyordum, içimden de nasıl tanıyacağım hiç görmediğim bir insanı diye düşünüyordum. Ve taaa karşıdan görünce hemen tanımıştım, sende beni sonra Sevinç te oturmuştuk, zaman kavramı kalkmıştı işte...ilk defa karşılaşan iki insan sanki yıllardır birbirini tanıyan eski dostlarmışçasına ne güzel sohbet etmiştik. Hatırlıyorum, sonradan telefon etmiştin...kahkahalarla gülüyordun, dönerken bastıran yağmurdan ve önünü göremediğin için düştüğün çukurdan bahsederken çok güzelde bir anlam çıkarmıştın, neydi hatırlıyor musun ?

"Çukurlara gir, ama takılma" bu muydu? Hatırlamıyoum ki!:(

hahahaha, yok değildi, neyse hatırlarız sonra

Yağmur sorusu için; yağmurlu havada araba kullanırken, kırmızı ışıkta durduğunuzda aynı hızda yağmurda silecekleri en yavaş konumunda çalıştırırken, hızlandığınızda en hızlı konumunda çalıştırma gereği duyarsınız. Varmamaız gereken mesafeyi koşsakda, yürüsekte aynı derecede ıslanırız diyorum bende. Çünkü koşarken yağmur artmış gibi olduğundan kısa sürede koşmamız yada yavaş yürürken daha fazla yağmur altında kalmamız arasında bir fark yokmuş gibi geliyor.

Türkler %28 Türk genine sahipken, Ermeniler %42 Türk genine sahipmi?.

Indigenous Peoples in Turkey
Turk 28 %
Phoenician 21 %
Berber 11 %
Hellenic People 10 %
Teuton 10 %
Slav 9 %
Arabs 5 %
Illyrian 4 %
Jews 2 %

Indigenous Peoples in Armenia
Turk 42 %
Phoenician 12 %
Jews 12 %
Slav 10 %
Celtic 10 %
Persian 8 %
Arabs 6 %

https://www.igenea.com/index.php?content=49a&id=21
https://www.igenea.com/index.php?content=49a&id=2