( Ben de bu mezarlıktaki ağıtı eklerim o zaman:(( Çok üzücü ama:((

http://www.dailymotion.com/video/x3gcio_gadjo-dilo-la-mort-de-paun-milan_music

Adamların neşelenmeleri de üzüntüleri de bir, ne güzel Tutti furitti tekila, tekila lastika...hahaha

Harika:)) Bana da böyle veda töreni yapsinlar:) Ama mezarima icki dökmesinler, istiyorlarsa kadeh tokustursunlar..Halil Cibran ve Mevlana'dan pasajlar okusunlar..bol bol gülsünler bi de:)

Neyse, sevdigim cok sevdigim bi siir Can Baba'dan..Paylasalim güzellik olsun:)


Bilmelisin ki ...

Karşındakini kırmamak ve inançlarını savunmak arasında,
çizginin nereden geçtiğini bulmak zor.

Bilmelisin ki ...

Gerçek arkadaşlar arasına mesafe girmez.
Gerçek aşkların da!

Bilmelisin ki ...

Tecrübenin kaç yaşgünü partisi yaşadığınızla ilgisi yok,
ne tür deneyimler yaşadığınızla var.

Bilmelisin ki ...

Aile hep insanın yanında olmuyor.
Akrabanız olmayan insanlardan
ilgi, sevgi ve güven öğrenebiliyorsunuz.
Aile her zaman biyolojik değil.

Bilmelisin ki ...

Ne kadar yakın olursa olsunlar
en iyi arkadaşlar da ara sıra üzebilir.
Onları affetmek gerekir.

Bilmelisin ki ...

Bazen başkalarını affetmek yetmiyor.
Bazen insanın kendisini affedebilmesi gerekiyor.

Bilmelisin ki ...

Yüreğiniz ne kadar kan ağlarsa ağlasın
dünya sizin için dönmesini durdurmuyor.

Bilmelisin ki ...

Şartlar ve olaylar, kim olduğumuzu etkilemiş olabilir.
Ama ne olduğumuzdan kendimiz sorumluyuz.

Bilmelisin ki ...

İki kişi münakaşa ediyorsa,
bu birbirlerini sevmedikleri anlamına gelmez.
Etmemeleri de sevdikleri anlamına gelmez.

Bilmelisin ki ...

Her problem kendi içinde bir fırsat saklar.
Ve problem, fırsatın yanında cüce kalır.

Bilmelisin ki ...

Sevgiyi çabuk kaybediyorsun,
pişmanlığın uzun yıllar sürüyor.

Can Yücel

Dün gece ağlayarak, uzun esnemeler ile ve EFT eşliğinde yaptığım arınmanın sebebi olan Can baba...) Tsunami kuzum eş zamanlılığına hayranım ben senin.)

Himmm, eszamanlilik benim diger adim:))) Cicem, böceem pinar'im bak asil sen bu siire bak:

ÇOCUKLARIMA

Diyelim ıslık çalacaksın ıslık
Sen ıslık çalınca
Ne ıslık çalıyor diye şaşacak herkes
Kimse çalmamalı senin gibi güzel

Örnegin kıyıya çarpan dalgaları sayacaksın
Senden önce kimse saymamış olmalı
Senin saydığın gibi doğru ve güzel
Hem dalgaları hem saymasını severek

De ki sinek avlıyorsun sinek
En usta sinek avcısı olmalısın
Dünya sinek avcıları örgütünde yerin başta
Örgüt yoksa seninle başlamalı

Diyelim zindana düştün bir ip al
Görmediğin yıldızları diz ipe bir bir
Sonra yıldızlardan kolyeyi
Düşlemindeki sevgilinin boynuna geçir

Say ki hiçbir işin yok da düşünüyorsun
Düşün düşünebildiğince üç boyutlu
Amma da düşünüyor diye şaşsın dünya
Sanki senden önce düşünen hiç olmamış

Dalga mı geçiyor düşler mi kuruyorsun
Öyle sonsuz sınırsız düşler kur ki çocuğum
Düşlerini som somut görüp şaşsınlar
Böyle dalgacı daha dünyaya gelmedi desinler

Dünyada yapılmamış işler çoktur çocuğum
Derlerse ki bu işler bişeye yaramaz
De ki bütün işe yarayanlar
İşe yaramaz sanılanlardan çıkar

 AZİZ NESİN

Baharla Ölüm Konuşmaları

I
Memelerim koparıyor
Yüzyıl süren bir yalnızlık
dile gelmişçesine
Nasıl nasıl bir sevinç yarabbi!
Ve ağrıya
ağrıya tabi,
ağraya
ağraya ağbi...
Nakkaş Tepe de ancak
bezmimize böyle gelmiştir
Gelincikleri ve Nazım Hikmet'leriyle
Yerbilimsel bir hapisten sonra

II
İçimdeki karanlığı patlatacağım
Zifiri bir su akacak
kamışımdan toprağa
Bir kedi yavrulayacak
köpek dişli bir kedi
Ve böğürtlenler köpürecek ağzından
Yedikçe
kendi
kendini
mayhoş
Ya da Posta Nazırı dedemden kalma
Mors'un en morundan bir karga
Konacak karşıki direğin doruğuna
Düşmanlarım öyle doldurmuşlar ki onu
Ne kadar taşlasan boş
oynamıyor yerinden
Ben kargadan korkmam ama
bunun gözleri baykuş
Ve tüyleri güngörmedik deniz dipleri kadar ıslak
Ve ötüyor
ötüyor
ötecek
Beni ışığa bağlayan
(Bağlayın beni ışığa!
Gerin telleri gerin!)
beni ışığa bağlayan
o gelin telleri
o gelin telleri
kopuncaya dek...
Akpembe bahar yelkenleriyle
Güneşin rüzgarına gerilmiş
bir badem ağacı gibi...
İçimdeki karanlığı patlatacağım
Ve beynimin en ölümcül yaşlarıyla
ağlaya
ağlaya
Yepyeni bir insan
pırıl pırıl bir can
bitecek toprağa...

III
İki çöpçü geliyordu karşıdan.
Biri
(Aynen Selahattin-i Eyyubi Haçlılar
Seferinden, sanırsın, pos bıyıklarıyla
Tarihin, süpürmeye gelmiş Prens Adalarını)
Öbürüne
(Marmara'yı bizim Yaşar Küklopsunun o
Anavavza gözüyle dünyanın en güzel
atlarının neredeyse ineceği e biraz
..........
..........

 
 
Can Yücel
 

Nefes Almak Yetiyor

"Ölüm Belki De Korkulacak Bir Şey Değildir"... böyle dedi
Herşeyden korkutularak garantici olmaya zorlanmış insanlar için
imkansızlaşan
bu cümleciği iletti.
Kulaklarım duydu, gözlerim duydu, ben de duydum ama nefesim
"Bana ne!" dedi. Bana ne!...
"Ben önce, ölmeden önce ölmeliyim" dedi.
Ama sadece iki sonuç ihtimali sunabildi beynim nefesime;
ölmeden ölebilmenin,
ölümden yaşarken bir ısırık alıp da
kendini garantiye alabilecek olmanın hırsına iyice kapılmamı sağlayıp
ve de beni iyice yaşlandırana kadar peşinden koşturup duracak
ve vakit geldiğinde
"ne yapalım fena mı;
sana dolmayacak zamanı doldurdum, olamayacağını oldurdum"
deyip cesaretin ne olduğunu öğrenme ihtimalimi de böylelikle
suya düşürmüş olacaktı.
Ya da  iki:
bu eylemin her hayalinde, tam,
"artık bitti, dönüş yok" demişken
korku çanlarımın ipine asılıp,
varlığıma muhtaç bir varlığın olduğu yanılsamasını aklıma düşürerek ve başkası,
hep başkaları yüzünden
utanç ve gururu üzerime dökerek
kendinin yaşayabilmesi için beni de yaşama katma girişimlerine boyun eğdirecekti
ve belki de her ikisini de aynı anda eylemleştirerek..
 
Bir insan neden ölmek ister?Ve aynı anda neden ölmek istemez?

Rahatlayamıyordu, aitlik hissetmiyordu
Sözcükler ayrılığı çoğaltıyordu
Yaşamayı bilmiyordu
Nefes almak yetecekti ona kalsaydı
Normallik için çıldıranlar olmasaydı eğer
Rahat bıraksalardı eğer
Ne vardı sonrasında
Başlangıç varsa son da olma(ma)lı mıydı
Ölenlerin yüzlerinde beliren donukluk, bedenlerinin yenilgisi; ama biraz önce nefes almaktaydı...
Ölenlerin hiçlik ihtimalleri; yok oldular işte, yoklar, ama biraz önce nefes almaktaydı
 diyordu
Doğaya direniyordu
Kendini çok seviyor, sahipleniyorsun diyordu üstat; bırakmalısın kimliğini, bırak...
Kimileri sınavdan geçiyorlardı sıkıcı bir cennet için ve her an neşeyle neşe için cehennem biletleri alarak
Cennete gidecek olanın cehenneme de gitmesi gerektiğini unutarak, cehenneme göz yumarak
Kimileri sallamayarak, kimileri zevke bedenlerini adayarak
Beceremiyordu işte..yaşamayı bilmiyordu..
Yaşamıyordu..yaşamayı deniyordu..
Hiç olmaktan da korkarak
 
Bir insan neden ölmek ister ve neden yapamaz bunu?
 
Rahatlayamıyordu.
Beynine hükmedemiyordu.
Küçük şeylerden artık mutlu olamıyordu.
Artık..neden artık..belki de hiç mutlu olmamıştı ne küçük ne büyük şeylerden
Küçük neydi büyük neydi... herşey anlamsız geliyordu
Cesaret, anka kuşuydu, tek ihtiyacı olan cesaret
Cesareti aklına getirmeden oldurduğu en cesur eylemlerinin anıları,
Ürperme, sayıklama, iç çekiş ve korkaklığına adadığı laneti, kucağına bırakıp gidiyordu
Anlamsızlık..bulanıklık..bulanık yüzler...kalabalık, kaos; haydi yine kaç
Karanlık, sessizlik, sadece nefes alayım, nefes...hazinem; bu iyi..bu iyi..
İç çek ve kaç...
 
Bir insan neden ölmek ister ve sürekli geciktirir bunu?
 
Alışıyordu..her şeye alışıyordu
Sabaha, geceye, birbirimize, korkulara, acılara, savaşlara, ölümlere, sahteliğe, yarışlara, hiçliğe
alışıyorduk
Normal olmayan normalliklerimize,
Korkularımıza
Boşluklarımıza
Karanlığımıza
İç seslerimize
Durduramadığımız zihnimize
Ölememeye alışıyordu
 
Siyanür: hidrosiyanik asit; hızlı, sorunsuz;
Varlığı rahatlattı. Varlığı gereksiz kılıverdi ölmeyi
nefes aldı... nefes aldı...
varsın deli desinlerdi
varsın korkak desinlerdi
varsın görmezden gelsinlerdi
rahat bıraksınlardı
kurallarını, kılıflarını, algılarını, yalanlarını, uzaklıklarını alıp gitsinlerdi
rahat bıraksınlardı
nefes almak yetiyordu

tiano

[h5]
[/h5]

Kim görmüş o cenneti, o cehennemi?
Kim gitmiş de getirmiş haberini?
Kimselerin bilmediği bir dünya
Özlenmeye, korkulmaya değer mi?
-------------------------------
Bir put demiş ki kendine tapana:
"Bilir misin niçin taparsın bana?
Sen kendi güzelliğine vurgunsun:
Ben ayna tutar gibiyim sana."

----------------------------
Dünya dediğin bir bakışımızdır bizim;
Ceyhun nehri kanlı göz yaşımızdır bizim;
Cehennem, boşuna dert çektiğimiz günler,
Cennetse gün ettiğimiz günlerdir bizim.


Hayyam:)

Kusuruma bakmayın benim,
a dostlar,
bağışayın beni.
Ben davullara, bayraklara aldırmayan
bir padişahın yoluna düşmüşüm,
deli divane olmuşum.
Çok uzaklarda yürüyen bir adam
gibiyim ben,
çok uzaklardan geçen bir hayal gibi.
Ama yok da sayılmam hani,
var olan bir şeyim ben.
Hadi ben bensiz geleyim,
sen sensiz gel.
Ne varsa
şu ırmağın içinde var,
soyunalım iki can,
dalalım şu ırmağa hadi.
Bu kupkuru yerde
yakınmadan gayri ne gördük,
bu kupkuru yerde
ne gördük zulümden gayri.
Bu ırmakta ne ölmek var bize,
bu ırmakta ne gam var,
ne keder, ne dert.
Bu ırmak alabildiğine yaşamaktan,
bu ırmak iyilikten, cömertlikten ibaret.
Durma, çabuk gel, gelmem deme.
Ne evet demek yaraşır sana, ne hayır.
Senin şânına sadece gelmek yaraşır,
dostum!
senin şânına sadece gelmek yaraşır.

Mevlana:)

"İnsanların çoğu sevmekten korkuyor, kaybetmekten korktuğu için. Düşünmekten korkuyor, sorumluluk getireceği için. Konuşmaktan korkuyor, eleştirilmekten korktuğu için. Yaşlanmaktan korkuyor, gençliğin kıymetini bilmediği için. Unutulmaktan korkuyor, dünyaya iyi bir şey vermediği için. Ve ölmekten korkuyor, aslında yaşamayı bilmediği için."

William Shakespare

"Korkma Sönmez Bu Şafaklarda Yüzen Al Sancak"

Alıntı YapOrjinal Mesajı Ekleyen Tiversonus

"Korkma Sönmez Bu Şafaklarda Yüzen Al Sancak"

)