Paylaşmak İstedim...

Başlatan maskesiz, 30 Mayıs 2010, 22:59:24

« önceki - sonraki »

0 Üyeler ve 3 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Pınar

#45
:)) Kaybolma korkusu!Yolunu şaşırma korkusu! :) Arada kaybolmak, yolunu şaşırmak da lazım ki aradığımızı bulabilelim.:)) Düşmeden yürümeyi öğrenebilir miydik? Hayır!!!:)
Yarattıklarını beğenmiyorsan, dur ve yeniden başla!:)

maskesiz

#46
kısa bir süre sonra yaşadıklarıma sünger çekip sadece Gea ya odaklanmalıyım.Nasıl yapacağımı bilemiyorum ama öyle yapmalıyım.  yaşadıklarımı hiç saklamadım ama bir süre sonra dost gibi gözükenler anlattıklarımı kullanmaya yargılamaya başladı umrumda olmalımı bilmiyorum burda anlatmak güzel olacak diye düşünürken
ya sonra sustum kaldım derin bir suskunluk
Sevgi ve ışığın önünde saygıyla eğiliyorum.

Scyth

#47
Boynum sadece öfke ve korku anlarında yükselen enerjiyle zıngırdamaya başlıyor. :) Dün tavsiyeleriniz üzerinde düşündüm dönüştürmek mantıklı bunu deneyimleyeceğim. Öfke yataktan kalktığım ilk anda yüksek iken yavaş yavaş düşüyor taki bir katalizörle karşılaşana kadar. Bir düşünce takıldı bu sabah aklıma  eğer geçmişin duyguları ve geleceğin duyguları şimdiyi böylesine etkiliyebiliyorsa bu sadece şimdinin olduğunun bir kanıtı. Zaman beden için bir sınırlılık duygular istedikleri gibi hareket edebiliyorlar. Bu bana sadece şimdi olduğunun bir kanıtı olarak gözüküyor.
Her gün kendi ellerinle inşa etmiş olduğun yoldan yürüsen; sonunda olman gereken yere varacaksın.

Pınar

#48
:)) Şimdi üzerine yoğunlaştığımızda ve yaşadığımız anı şifalandırdığımızda yani sevgi ile hareket ettiğimizde hem geçmişi hem de geleceği şifalandırmış oluyoruz. Aslında ne geçmiş var ne de gelecek bu zihnin bölme parçalama sistemi içinde var olan bir illüzyon. Sadece şimdi yani an var. An içinde sevgiyle harekete geçtiğinizde toptan bir temizlik gerçekleşiyor bunu deneyimlerimden biliyorum. Elbette bizlere atılan korku tohumları da var, bunları ayırmak istemiyorum o, bu diye. Sonuçta, hepimiz buraya gelirken almamız gereken derslerin koşullarını kendimiz ayarladık, tohumları kimlerin, nasıl serpeceğine karar verdik. koşullar sert olabilir ya da üstesinden gelinemeyecek gibi durabilir, bizlerin yolunu şaşırmasına neden olabilir ki bu son derece doğladır. Korku tohumunu yeşertirsek, tıpkı her tohum gibi büyüyüp kendi gibi başka tohumları atacaktır toprağa yani yüreğimize. sevgiden şaşmayın, bu arada sevgi ile hareket edin demek vıcık vıcık sevgi kelebeği haline gelmek demek değildir, bu da zihnin negatif tarafının ya da egonun gizli bir oyunudur. Seviyorum, sevgimle dövüyorum.:)) Böyle bir süreci yaşadım ben, ama bu da bir süreçti. Zıtlıkları yaşamadan dengeye gelinmiyor çünkü. Kalbinizi açmakla başlayın, her ne yaşıyorsanız yaşıyorsunuz bunu siz arzu ettiniz. Eğer seçmeseydiniz şu an son derece hafif bir kütle ile geziniyor olurdunuz, olurduk.:))) İyi ki bu dünyayı deneyimlemeyi seçmişim diyorum, zor bir dünya evet, zihnin varlığıyla daha da zorlaşıyor ama zihni kullanılabilir kıvama getirmek de görevlerimizden biri. Sürücü atı sürmeyi öğreniyor, o at ki fazlasıyla asi.:))

Geçmiş olsun Scyth, diliyorum en kısa zamanda boyun zıngırdamanın nedenini kavrar ve bunu dönüştürürsün sevgiyle.Mikail'den bunun için yardım isteyebilirsin, izin ver boynunda çalışsın Mor alev ile birlikte.:)

AŞK'la OL'un...
Yarattıklarını beğenmiyorsan, dur ve yeniden başla!:)

maskesiz

#49
insan doğduğundan beri kendini anne gibi hissedermi
kardeşim annesi gibi görüyor nazı bana geçer
arkadaşlarım ...... anne derler hiç değişmedi bu iyi hoş bende kendimi anne gibi hissediyorum ya potansiyel anne:)
hiç değişmeyen bir rüyam var her yerin yakılıp yıkıldığı büyük bir savaş ve abimle eşimde o savaşda herkezi kaybediyorum
o savaşda oğlum kaçırılıyor
oğlumun ismini sayıklayarak bayılıyorum ve uyandığımda burdayım hiç değişmedi bu rüya çok fazla şeyde hatırlıyamıyorum
onları kaybettiğimden beri onları arıyorum
atlantisle ilgili bazı şeyler görüyordum ama hiç oraya ait hissetmedim kendimi hatırlamıyorumda bana kardeşim diyen insanlar atlantisle ilgili şeyler anlatıyorlardı hatta bende varmışım
hatırlamadıkça kendimi kötü hissetmeye başladım neden hatırlamıyorum diye kendimi suçladım
3 yıl önce öğrendim ki hiç orda olmamışım atlantise gitmemişim:) hatırlamak için nekadar çok uğraşmıştım peki neden olmadığım bir yerle ilgili vizyonlar görüyordum:)
kardeşim canım gülüm diyen ünlü bir spirutiel atlantisde olduğumu abimimde onun ruh eşi olduğunu söylemişti hazır abimi arıyorum zaten eşinide arada bulup çıkarırım diye düşündü sanırım
bir sitede rastlamıştım onlara başlangıçta auraları herşeyleri çok normal gözüküyordu meğer ayna kullanıyorlarmış heryer sevgi ışık ne bilim aynalarla yansıtıyorlar hep derler ya koruma için ayna
kullanın meğer avlanmak için kullanıyorlarlarmış:) hiç ayna kullanmadım kullanmayı da düşünmüyorum.sitede 2 rehber vardı sevgiyiz ışığız diyen hımm tanrı olma yolunda ilerliyorlardı yani ben görmüyordum ama etraflarındaki insanlar öyle davranıyorlardı
rehberlerden birini abim gibi sevdim bir gün onu gördüm sıkıntıları vardı kalbinde bir cadının tırnakları nasıl kurtarabilirdim onu durumu kötüye gidiyordu siteleri bölünüyordu kibir sarmıştı heryeri
abim dediğim kişinin yerini aldım onun yerine düştüm  kurtulabileceğimi başa çıkacağımı zannettim ama enerjim sürekli düşmeye başladı nefes almakta zorlanıyordum yaralandım enerjim bölündü enerjimde kırılmalar oldu diğer rehberlede siteden ayrıldım kardeşiz diyordu kardeşim gibi sevdim onu yaralarını sardım yeni site kuracaklardı saf sevgimle kurulmasına yardım ettim hiç ön sıralarda olmadım sürekli saldırı almaya başladım daha sonra öğrendimki kendine beni kalkan yapmış sevgi sandığım sitede büyü yapılıyormuş delirecektim benim sevgimle kurulmuştu o site
yüzlerine vurduğumda aldığım saldırılar daha da arttı kimden yardım istiyeceğimi bilmiyordum kardeşim diyen kişi beni suçladı etmediği hakaret kalmadı beni av bile yapmıştı ben sustum korkudan değil ama sustum işte öylece sustum nefes alamıyor ve ölme üzere idim enerjim sürekli sömürülüyordu  abim dediğim kişiye gittim ne oldu derseniz canım gülüm balım herkez kendi bacağından asılır bana yardım etmesi gerekmezdi sadece üzerime basmalarını engelleseydi düştüğüm yerden ben kalkardım ama güldü geçti eminim ki çok eğlenceli bulmuştur olanları sonra siyahlar giymiş elinde kırmızı bir kurdele olan birini görmeye başladım beni korumuştu nedenini bilmiyorum ama korumuştu işte
kim olduğunu bilmiyorum ama hep yanımda olduğunu biliyorum o siteden ayrıldıktan sonra bir süre hiç nete girmedim kimseye güvenim kalmamıştı
sonra güçlenmeye başladım yaralarım iyileşmeye başladı düştüğüm yerden kalkmalıydım ait olduğum yerde olmalıydım düştüğüm yerde değil kalktımda yaralarım tam iyileşmedi güçlü değilim ama her an bir adım adıyorum sıkılmadan bıkmadan ait olduğum yere gitmek için çabalıyorum geçmiş çok umrumda değil izlerini taşıyorum ama umrumda değil
internetten girdap gibi karanlık enerjiler gönderiyorlar çok dikkatli olmak gerekli daha çok sömürmek için kullanılıyor bu enerjiler yoruldum anlatırken
bir gün pc başındayım mause elimde ama hareket ettirmiyorum o sitede baktığım okuduğum sayfalar geri akmaya başladı şifa istekleri falan vardı okuduğum hepsi sahte imiş kendilerine enerji gerekli olduğunda uydurma isimlerle bir sürü şifa isteği gördüklerime inanamıyordum korkunçtu uykudamıyım diye kendimi kontrol ettim kalkmak istedim çünkü gördüklerimden midem bulanıyordu ama kalkamadım pc başından sayfalar aktı bir otarafa bir butarafa nefesim kesildi
sonra yatmaya gittim başımın yanında sırayla ışıklar yanmaya başladı sırasını hatırlamıyorum bedenimi farklı daha güçlü hissediyordum neden olduğunuda bilmiyorum korkmuyordum huzurluydum bir karar verdim tüm varlığımı Gea yı kurmak için adadım ve elimden geleni yapmaya başladım tüm imkanlarımı kullanacaktım

ama iyileşemedim hiç taki birkaç hafta öncesine kadar sanki ailemden birileri ile karşılaşıyordum enerji çok tanıdık sevgi dolu :)

Sevgi ve ışığın önünde saygıyla eğiliyorum.

Pınar

#50
insan doğduğundan beri kendini anne gibi hissedermi
kardeşim annesi gibi görüyor nazı bana geçer
arkadaşlarım ...... anne derler hiç değişmedi bu iyi hoş bende kendimi anne gibi hissediyorum ya potansiyel anne:)
hiç değişmeyen bir rüyam var her yerin yakılıp yıkıldığı büyük bir savaş ve abimle eşimde o savaşda herkezi kaybediyorum
o savaşda oğlum kaçırılıyor
oğlumun ismini sayıklayarak bayılıyorum ve uyandığımda burdayım hiç değişmedi bu rüya çok fazla şeyde hatırlıyamıyorum
onları kaybettiğimden beri onları arıyorum
atlantisle ilgili bazı şeyler görüyordum ama hiç oraya ait hissetmedim kendimi hatırlamıyorumda bana kardeşim diyen insanlar atlantisle ilgili şeyler anlatıyorlardı hatta bende varmışım
hatırlamadıkça kendimi kötü hissetmeye başladım neden hatırlamıyorum diye kendimi suçladım
3 yıl önce öğrendim ki hiç orda olmamışım atlantise gitmemişim:) hatırlamak için nekadar çok uğraşmıştım peki neden olmadığım bir yerle ilgili vizyonlar görüyordum:)
kardeşim canım gülüm diyen ünlü bir spirutiel atlantisde olduğumu abimimde onun ruh eşi olduğunu söylemişti hazır abimi arıyorum zaten eşinide arada bulup çıkarırım diye düşündü sanırım
bir sitede rastlamıştım onlara başlangıçta auraları herşeyleri çok normal gözüküyordu meğer ayna kullanıyorlarmış heryer sevgi ışık ne bilim aynalarla yansıtıyorlar hep derler ya koruma için ayna
kullanın meğer avlanmak için kullanıyorlarlarmış:) hiç ayna kullanmadım kullanmayı da düşünmüyorum.sitede 2 rehber vardı sevgiyiz ışığız diyen hımm tanrı olma yolunda ilerliyorlardı yani ben görmüyordum ama etraflarındaki insanlar öyle davranıyorlardı
rehberlerden birini abim gibi sevdim bir gün onu gördüm sıkıntıları vardı kalbinde bir cadının tırnakları nasıl kurtarabilirdim onu durumu kötüye gidiyordu siteleri bölünüyordu kibir sarmıştı heryeri
abim dediğim kişinin yerini aldım onun yerine düştüm  kurtulabileceğimi başa çıkacağımı zannettim ama enerjim sürekli düşmeye başladı nefes almakta zorlanıyordum yaralandım enerjim bölündü enerjimde kırılmalar oldu diğer rehberlede siteden ayrıldım kardeşiz diyordu kardeşim gibi sevdim onu yaralarını sardım yeni site kuracaklardı saf sevgimle kurulmasına yardım ettim hiç ön sıralarda olmadım sürekli saldırı almaya başladım daha sonra öğrendimki kendine beni kalkan yapmış sevgi sandığım sitede büyü yapılıyormuş delirecektim benim sevgimle kurulmuştu o site
yüzlerine vurduğumda aldığım saldırılar daha da arttı kimden yardım istiyeceğimi bilmiyordum kardeşim diyen kişi beni suçladı etmediği hakaret kalmadı beni av bile yapmıştı ben sustum korkudan değil ama sustum işte öylece sustum nefes alamıyor ve ölme üzere idim enerjim sürekli sömürülüyordu  abim dediğim kişiye gittim ne oldu derseniz canım gülüm balım herkez kendi bacağından asılır bana yardım etmesi gerekmezdi sadece üzerime basmalarını engelleseydi düştüğüm yerden ben kalkardım ama güldü geçti eminim ki çok eğlenceli bulmuştur olanları sonra siyahlar giymiş elinde kırmızı bir kurdele olan birini görmeye başladım beni korumuştu nedenini bilmiyorum ama korumuştu işte
kim olduğunu bilmiyorum ama hep yanımda olduğunu biliyorum o siteden ayrıldıktan sonra bir süre hiç nete girmedim kimseye güvenim kalmamıştı
sonra güçlenmeye başladım yaralarım iyileşmeye başladı düştüğüm yerden kalkmalıydım ait olduğum yerde olmalıydım düştüğüm yerde değil kalktımda yaralarım tam iyileşmedi güçlü değilim ama her an bir adım adıyorum sıkılmadan bıkmadan ait olduğum yere gitmek için çabalıyorum geçmiş çok umrumda değil izlerini taşıyorum ama umrumda değil
internetten girdap gibi karanlık enerjiler gönderiyorlar çok dikkatli olmak gerekli daha çok sömürmek için kullanılıyor bu enerjiler yoruldum anlatırken
bir gün pc başındayım mause elimde ama hareket ettirmiyorum o sitede baktığım okuduğum sayfalar geri akmaya başladı şifa istekleri falan vardı okuduğum hepsi sahte imiş kendilerine enerji gerekli olduğunda uydurma isimlerle bir sürü şifa isteği gördüklerime inanamıyordum korkunçtu uykudamıyım diye kendimi kontrol ettim kalkmak istedim çünkü gördüklerimden midem bulanıyordu ama kalkamadım pc başından sayfalar aktı bir otarafa bir butarafa nefesim kesildi
sonra yatmaya gittim başımın yanında sırayla ışıklar yanmaya başladı sırasını hatırlamıyorum bedenimi farklı daha güçlü hissediyordum neden olduğunuda bilmiyorum korkmuyordum huzurluydum bir karar verdim tüm varlığımı Gea yı kurmak için adadım ve elimden geleni yapmaya başladım tüm imkanlarımı kullanacaktım

ama iyileşemedim hiç taki birkaç hafta öncesine kadar sanki ailemden birileri ile karşılaşıyordum enerji çok tanıdık sevgi dolu :)

Yarattıklarını beğenmiyorsan, dur ve yeniden başla!:)

maskesiz

#51
sevgili Pınar
:)kardeşiz derler uçurumdan atarlar aaa düştü derler
seçimlerimiz var onlardan uzak dursaydım başıma bunlar gelmezdi haklısın
içimi biliyorum kendime bunları yapmazdım yaşadıklarımı biliyorum olduğum yerde içerininde dışarınında farkındayım
saldırı zihniyeti ile koruma yapsaydım bir nebze olsa korunurdum belki:)
Sevgi ve ışığın önünde saygıyla eğiliyorum.

Pınar

#52
Anlıyorum.:) Paylaşım için teşekkür ederim...
Yarattıklarını beğenmiyorsan, dur ve yeniden başla!:)

Alemtac

#53
Saldırı zihniyeti ile koruma değilde, saldırı zihniyetine karşı korunmak için koruma oluşturabiliriz. Sadece örnek vermek için söylüyorum, elbette sizinde uyguladığınız korunma yöntemleri vardır: Çevreden zararlı elektrikler alıyorsak ve imgelememiz iyiyse, ışık stunu oluşturur ve içine gireriz. Ayrıca auramızı küçültmekte duygu ve düşüncelerimizin okunmaması için bir diğer yöntem; auramızın bedenimize doğru küçüldüğünü imgeleriz. Önce aura küçültme, ardından ışık stunu beraber kullanılabilir. Ayrıca Pınar'ın dediği gibi melekleri düşünmek bile yeterli ve bizleri koruyor.

Sevgili maskesiz; yaşadıklarınız gerçekten üzücü. Yaralarımız elbet geçiyor, yazık yüreksiz olanlara. Bundan böyle sizin ve hiçbirimizin yaşadıklarınız gibi şeyler yaşamaması dileklerimle sevgiler.
 

maskesiz

#54
Sevgili Alemtac
"saldırı zihniyeti" ile koruma ne demek bilmiyorum Sevgili Pınar kullandığı için yazdım
demek istediğim koruma yapmayı bilmiyorum bile
sevgiyle sarmayı biliyorum meleklerden yardım istemeyi biliyorum kalkan olmayı biliyorum başka bir koruma bilmiyorum:)
yaşadıklarımı anlatarak seni üzdüğüm için özür dilerim
sevgilerimle
Sevgi ve ışığın önünde saygıyla eğiliyorum.

Alemtac

#55
Bizler, herbirimiz hassas insanlarız. Ayrıca yaşadıklarınıza üzülmekle beraber, açık yüreklilikle yaşadıklarınızı bizlerle paylaştığınız için mutlu oldum ve teşekkür ederim.
 

Scyth

#56
Hala kedi otunun kokusu genzimde tanrım bu ne zaman geçicek :)
Her gün kendi ellerinle inşa etmiş olduğun yoldan yürüsen; sonunda olman gereken yere varacaksın.

maskesiz

#57
Sevgili Scyth
hiç denemedim bilmiyorum umarım geçer
kokulara karşı çok hassasımdır birşeyden rahatsız olduğumda genellikle kuru türk kahvesi koklar yada bir parça yerim koklamak kolaydır ama kuru kahve yemek biraz mide bulandırabilir söyliyimde :)yutmak zor çünkü (ama yapıp içmek değil )
sevgilrimle
Sevgi ve ışığın önünde saygıyla eğiliyorum.

maskesiz

#58
Sevgili Alemtac
ben teşekkür ederim sevginle dinlediğin için
sevgilerimle
Sevgi ve ışığın önünde saygıyla eğiliyorum.

Pınar

Eklenti:
Orjinal Mesaj? Ekleyen Scyth

Hala kedi otunun kokusu genzimde tanr?m bu ne zaman geçicek :)



Kedi otunu hangi amaç için kullanmaya karar verdin ki Scyth? [:I]
Yarattıklarını beğenmiyorsan, dur ve yeniden başla!:)