Kış hazırlıklarına başladık kavanozlara domates kaynatıp koyuyoruz yemeklerde iyi oluyor (her zaman değil tabi)israf etmem hiç birşeyi pirinç tanesini bile.Domatesin kabuklarını da kaynatır süzer yemekte kullanırım.Annem at dedi birkaç domates doğradım dedim.Olsun dedi ki israf etmez tek anlaştığımız konudur.peki dedim.Kabukları çöpün üzerine koydum. Pazar olduğu için kapıcı çöpü almıyor attım.Köpeğimi gezdiriyordum evsiz sanırım kafayı sıyırmış olduğunu düşündüğüm bir adamla karşılaştım.Hatta köpeğime eğilip deli dedi biraz korktuk ve yolumuza dvam ettik.Dönüşte pide aldık sallana salnan gelirken adam çöpe eğilmiş domates atıklarını dünyanın en güzel yemeği gibi yiyordu.Hemen eve koştum anneme anlattım.akşam yemeğimizden kaba koyduk üzerinede pide ,koştum hemen diğer çöpe gitmiş yakaladım yemek yermisiniz diye sordum ne diyeceğimi bilemedim aklıma bu kelimeler geldi.Poşeti uzattım."Zahmet ediyorsunuz dedi" Hızla eve geldim.Allah ım hepimizin yardımcısı olsun.

sonsuz sevgilerimle

Tv de şöyle bir haber izledim.Çöpte yemek arayan kişiye yemek götüren  kızı yemek götürdüğü kişi ertesi gün bıcaklamış...
Benim başımada gelebilirdi.

Başkasının başına gelen senin başına gelecek endişesi taşımak bi sonrakinde yüreğinden gelen paylaşımı engellemeye neden olabilirde! O yüzden sonradan olumsuz şeyler düşünmemeye çalış  sevgili maskesiz. Yaptığın güzel bir şey ve emin ol korunursun. Kendi ruhsal gücün kaderini değiştirmeye mmuktedirse korkuyla korkulanı,sevgiyle sevgiyi çağırırsın.

 Daha önce anlattımmı hatırlamıyorum. Kızımın SBS sınavına giderken,sanayi bölgesinden geçiyorduk. Pazar olunca ıssız gibi. Sadece yoldan geçen arabalar vardı.Birisi küfrederek bağırıyordu. Kızım  "anne bizemi diyor" deyince yoldan geçmekten başka bir eylemimiz olmadığından "bize demiyordur" dedim. Sonra  bir baktım bize doğru küfürler ederek,öfkeyle geliyor.Şaşırdım,sonra on metre kala durdu ve sesini kesip arkasını dönüp "sakın sesiniz çıkmasın,gebertirim vallaha" gibi söylenerek uzaklaştı. Anlam veremedim acaba birinemi benzettide,hışımla geldi diye düşündüm,öyle olsa özür diler giderdi. Aklıl sağlığı yerinde olmadığı içindi sanırım. Ama onu  az bir mesafe kala durduran neydi bilmiyorum,tek bildiğim yaradılışın işidir. Yada  yoldan geçerken bir arabanın altında kalmadan,üzerine yapışıp kalmamda ilginçti. Kızım kaç kez  kazalar atlattı,kıpırdıyamadığını ve sanki havalandığını hissettiğini söyledi. Eğer bu hayatta tamamlanması gereken bir şeyler var ise burada  devam edeceğiz ama başka bir şey kalmadıysa  birinin vesilesiylede hayata veda edip gidebilirizde.

Teşekkür ederim Sevgili zer_zivi
Bazen düşünüyorum yaşadıklarımızın hangisi doğru hangisi gerçek 2 dersten kaldım ve sınıf çan sisteminde olduğu için 35 le geçenler oldu çan sisteminde olsaydım sınıftakiler gibi finallerde geçmiş ve mezun olmuştum isyan etmiyorum başıma gelenleri olduğu gibi kabul ediyorum.Üzülmedim mi üzüldüm
Annem çöp tenekesi muamelesi yaptı herzaman ki gibi.....

Yaşadığımız herşeyde bir hayır vardır sevgili maskesiz.Dilerim herşey gönlünce olsun,sevgiler...

Sağolasın Sevgili Zer_zivi herşey hepimizin gönlünce olsun

sonsuz sevgilerimle...

Sınav sonuçlarıma itiraz etmiştim ve iyi sonuçlandı tek dersim kaldı ve sınava gireceğim yakında debeleniyorum dır dırlanıyorum zırlıyorum.Her olayda hayırlısı neyse o olsun diye dua ediyorum.Bu sınırlı boyutta çok fazla farkında olamıyorum ama herşey olacağına varıyor defalarca kendime söylüyorum ama olayların içinde debelenirken salak kafamdan çıkı veriyor işte:)saftirik miyim neyim

Çok sevindim Sevgili maskesiz ) Son dersinin sınavında da başarılı olacağından emin olarak, iyi çalışmalar...

Sağolasın kardeşceğizim desteğin olmasa ne yapardım bilmem:)

Son dersimi de verdim.Bu hafta çıkışımı alacağım.Siz ailemle paylaşmak istedim.Herşeyin hayırlısını istedim yaşamım boyunca.Eğer çok fazlasını isteseydim eminim sunulurdu.Fazla hiçbir şey istemiyorum.Çok fazla sıkıntılar çektim ama hep hayırlısını istetim hem kendim için hem bütün için:)
Geçmişte bir arkadaşım ciddi canımı acıtmıştı.Geçtiğimiz günlerde beni bir paylaşım sitesinden eklemiş:)ve ben hiç yapmadığım bir şey yaptım herkeze sevgiyle yüreğimi açan ben ona ağır bir mesaj yazdım.Onu af edemediğimden falan değil yada canını acıtmak istediğimden de değil.Maddi manevi yanında olmuştum o ise kazık atıp tüm yaşamımı etkilemişti.Hak etmediğim bir davranışı sevgiyle karşılayamadım hayatıma girmek istemesi yüzsüzlüktü.Tepkisizde kalabilirdim yasaklardım olur biterdi.Tepki vermeyi uygun gördüm.Adaleti evrene bırakıyorum.Aslanı da seviyorum ama uzaktan, gidip boynuna sarılmıyorum.....

Senin adına sevindim sevgili Maskesiz,hayırlı olsun.

Meslek hayatında başarılar...

Teşekkür ederim Sevgili Zer-zivi :)biraz korkuyorum aslında işim hazır olmasına rağmen.Hem yapmak istediklerim çok farklı hem de mesleğimi seviyorum.Bakalım belki hem yapmak istediklerimi hem de mesleğimi yapabilirim.Tek isteğimse tüm aile üyelerimi bir arada görmektir:))

Yaradılmış olan   her varlık,zerre  ailenin bir parçası,sadece bunu bilen var bilmeyen var Bilenden kastım,uyumlu  ve bütüncül davrananlar,bilmeyenden kastım,kendisini yaradılıştan ayıran,bölünen ruhlardır..

Hangisiyim acaba bilen mi? Bilmeyen mi? ;)Bir üzümün taneleri olduğumuzu düşünüyorum.Birleşip bir salkım üzüm olmak lazım.Büyük bir ailenin üyeleriyiz bir araya gelebilirmiyiz.Bu sözlerim kendimi ayrı tutuğumdan değil ailem dediklerimden kazık yediğimden:)Uzun bir süre hayatıma kimseleri sokmadım,evden çıkamadım.İzole bir hayat yaşadım.Şimdi ise hayatımda beni benden çok seven ve beni benden çok düşünen dostlarım var hayatımda.Sıkıntılarım devam ediyor kalbim tekledi yine bugün.Ağrımsa devam ediyor.Çok umutluyum yaşamdan,çok çabalıyorum tutunmak için....

Günaydın ) Ailemizden olan; ruhu yaşlı, genç bir ağaç tutunmak için çabalıyormuş, öyle dedi kuş ailem, duydum ve hemen geldim )) Bedeni halen orta yaşlı, ruhu yaşlı bir ağaç olarak söyleyeceklerimi bilmişlik saymayacağını umarak ve bir çok hastalığa sahip olduğumu belirterek; ne kalbimin fiziksel gürültüsünü nede diğer organlarımın yakınmalarını dinlemiyorum ve daima ben sağlıklıyım, güçlüyüm diyorum.

Bursa'nın bir dağ köyündeyim, Mudanya denizini kuş bakışı gören, ağaçlar arasında, kuş cıvıltıları dolu bir yer Karşı komşu olan hanım, doğumdan sonra retinayı saran bir mikrop nedeniyle kör olmuş, ben yaşlarda bir hanım. 15 gün önce abisini aniden kaybetmiş, üzüntüsü büyük olmalı. Sabahları onunla birlikte yürüyüş yapıyoruz, eşofmanımın ucundan tutuyor ve benden hızlı yürüyor ama bana uyuyor yinede. Dün bana fal baktı ve bildi de, yolcun var dedi, evet kızım bu akşam buraya geliyor Kendinle eğlenmeyi biliyor, evinde akşama kadar tek başına, mesela masayı silerken; kırılanlar bizden değil, aldırma demesine güldüm. Bana dün yürüyüş sırasında : Buraya gece gel, gökyüzü o kadar güzel ki, yıldızlar burnunun dibinde. Sende benim gibi aynı hazzı duyuyor musun, mis gibi havayı içime çekiyorum, çeşitli çiçeklerin kokularını, çimlerin kokularını..dedi Böylesine hayatı seven, neşe dolu ve etrafına neşe veren bir insan ki, sanırsın abisini yeni kaybetmiş olan, gözleri görmeyen o değil. Düşüncelerimi hissetmiş gibi; içimde ne fırtınalar kopuyor bir bilsen ama yaşamak herşeye rağmen çok güzel demişti. Nerdeyse gözlerinin görmediğine inanmıyacağım, boyumun uzun olduğunu bile bildi, yürüş yollarının hepsini ezbere biliyor. Bazen kaytarmaya kalkıyorum, yok burdan dönmeyeceksin, demir kapıya gelmedik henüz diye beni uyarıyor Sabahları, bahçesinde çay içerken kimlerin geldiğini biliyor, ayak ritminden mi, yürüyüş şeklinden mi anlamadım, gelene geçene sesleniyor ve yüreği o kadar genişki herkesi içine alabiliyor Bahçesinde bir elma ağacı var, kırmızı olanlardan koparsana demişti, ama hepsi yeşil, kırmızı olan yok demiştim. Bahçeden çıkarken bir baktım, üst dallarda kırmızı elmalar görmeyen bendim. Bana güzel dersler veriyor, bu yüzden bu kadar uzun anlattım. Şimdi beni bekliyor, sabah yürüyüşüne çıkacağız.

Bence kalbin için gereken neyse yapmalısın bir an önce, erteledikçe tüm bedenin ve ruhun orada takılı kalıyor. Sağlık ve şifa diliyorum sevgili kardeşim ve seni çok seviyorum