Kadının birinin bebeği ölmüş ve kadın büyük acılar içinde gözyaşı dökerek kapı kapı dolaşır ve oğlunu hayata döndürecek birini aramaktaymış.
Kadına yol gösteren köylüler Budha'ya gitmesi gerektiğini belirtmişler.
Kadın büyük bir umutla, yalınayak uzun yol yürüyerek Budha'nın kapısını varmış.
Gözyaşları içinde bebeğini hayata döndürmesi için yalvarmış.
Budha kadıncağızı sakinleştirmiş.

Budha bir yol var demiş. Üzülme bir yolu var.

Bunun üzerine kadın büyük bir umuda kapılmış ve ne gerekiyorsa yapmaya hazır olduğunu söylemiş.
Budha ona şöyle öğüt vermiş.

Ailesinde hiç kimsenin ölmediği bir eve gideceksin ve bana bir avuç dolusu arpa getireceksin. Bunu bugün yapman gerekiyor. Sonra da bebeğini iyileştireceğim demiş.

Kadın büyük bir heyecanla köyün yolunu tutmuş. Ev ev kapı kapı dolaşarak tüm kapıları çalmış. Ancak zavallı kadıncağız; ailesinde kimsenin ölmediği bir aile bulamamış.
Bunun üzerine umutsuzca geri gelmiş. 

Budha onu bekliyormuş. kadın ağlamaklı olarak ona, tarif ettiği gibi bir aile bulamadığını söylemiş.
Budha : gördün mü kızım, herkes ölür. Kimse ölümsüz değildir. Fakat ölen bedendir. Ruhlar asla ölmez. Bize düşen bunu kabullenmektir.