Newton'un meşhur formülü; cisimlerin çekim kuvveti; kütlelerin bir sabitle çarpımının, cisimler arasındaki uzaklıkla ters orantılı olduğu teorisine dayandırılıyor.
Gerçekte cisimlerin çekimi kütleleri ile doğru orantılı mıdır? Yani kütle büyüdükçe cisimlerin çekim kuvveti artıyor mu?
 
fikirlerinizi alayım...

Bu bazı durumlarda çalışıyor bazı durumlarda çalışmıyor diye biliyorum.Kütle ile ilgili.

Fidelista, bilimde bir kanun kafasına göre hareket edemez Size bir ipucu vereyim. Çekim kuvveti, Newton'un dediği gibi kütlelerin büyüklüğüne bağlı değildir. Öyle olsaydı Merkür; Jupiter gezegenleri; güneşe dünyadan daha yakın olurdu. Güneşin kütlesi büyük jupiter'inki büyük ve çekim daha fazla olmalıydı. Oysa dünya güneşe Merkürden Jüpiterden daha yakın. Bu nasıl oluyor*

Newton fiziği çekimin kütleyle doğru orantılı olduğunu söylüyor. Kuantum fiziği Newton fiziğinin eksik veya yanlış bazı yönleri olduğunu ortaya koyuyor ama bu durum Newton fiziğini tamamen çöpe atmıyor sanırım. Nitekim, çekimin kütleyle doğru orantılı olduğu görüşünün tamamen yanlış olduğunun kanıtlandığına dair bir açıklamaya rastlamadım henüz.

Dünya'dan daha büyük (veya kütlesi dünyanınkinden daha büyük) bir gezegenin ille de Güneş'e Dünya'dan daha yakın olması gerektiğini varsaymak ne ölçüde isabetli, emin olamıyorum bilgi eksikliğim nedeniyle, umarım netleştirebiliriz. Gezegenlerin mevcut konumlarına ilk yerleşme geçmişlerini veya süreçlerini de bilmek gerek. Mesafe arttıkça çekimin azaldığı açıklaması da var fizikte.

Kütle çekiminin var olmasına rağmen, gezegenlerin Güneş'e mesafeleri bakımından, ille ağırlıklarına, büyüklüklerine veya kütlelerine göre dizilmeleri gerekmiyormuş gibi bir durum var sanki. Bunu etkileyen çeşitli faktörleri anlamak lazım. Bilgim kısıtlı, belki bilgi ve araştırmalarımızı odaklayıp bütünleştirirsek meseleyi netleştirebiliriz.

Bu arada bu konuyu anlamaya çalışırken, Jüpiter'in tam olarak Güneş etrafında dönmediği açıklaması / iddiası ile de karşılaştım.

https://evrimagaci.org/jupiter-gunesin-merkezinde-degil-gunesin-disinda-kalan-bir-merkez-etrafinda-donuyor-7312

K'ların Jüpiter'in aslında gezegen değil, "yıldız" olduğunu söylemeleri meselesi de geldi aklıma. Ki, klasik astronomide bile Jüpiter'in yıldıza benzer bazı özellikleri olduğu, "başarısız olmuş yıldız" olduğu veya yıldıza dönüşme ihtimali hakkında bazı tartışmalar yapıldığını gördüm. K'lar Jüpiter'e baktığımızda doğrudan 4. yoğunluğa baktığımızı da söylemişti ilginç bir şekilde.

Çok muhterem Bozadi hocam;

Kütlelerin, taşların, gezegenlerin, nesnelerin, dünyanın ve her şeyin kendine özgü ve bilimin göz ardı ettiği manyetik alanı var. Bu alan, şu an bizi güneşe daha yakın tutan kuvvet. Tam olarak güneşin çapını R kabul edersek; güneşin merkezinden 3R uzaklıkta bir manyetik merkezi var. Bu merkez; yörüngedeki gezegenleri tutarken; güneşin şiddetli ve soğuk ışığı da bunları itiyor.

Alıntı YapOrjinal Mesajı Ekleyen Feylefus

fikirlerinizi alayım...

[?]

Paylaşımın esas ana fikri şu:

Newton çok önemli buluşlara imza attı. O zamanın kısıtlı imkanlarına göre... Ancak kütle çekim kanunu konusunda manyetizma ve yerçekimi konusunda yoğunluk+ manyetizma konularını dışladığı için; optik ve manyetizma konusu 100 küsür sene sonra incelenmeye başladı. Bu noktada bu iki alanı ihmal etti diye düşünüyorum. Zira kütle çekimi konusunda manyetizmanın etkisi var ve yerçekimini etkileyen maddenin yoğunluğu faktörü de formüle eklenmeli. Artık günümüzde ışığın bilgi taşıdığı bir süreçteyiz. Bu buluş çok daha erken olabilirdi.



En Önemli diğer konuya gelecek olursak:
manyetik alanın deforme edilmesi ile elektronların oluşturulabildiği konusuna değinmiştim. Uzayın deforme olması ile de evrenler oluşmaktadır argümanı buradan yola çıkarak çok rahat ortaya atılabilir.