Sürekli ve daimi olarak içimizden geçen ilahi ruhun en güzel armağanı sevgidir. Ancak gerçek sevgi tam olarak içerimizden gelmelidir. ne yazık ki Öz varlığımızla bağlantıya geçmeden bu sevgiyi açığa çıkaramayız. Bu bizim en önemli ihtiyacımız. eğer açığa çıkaramazsak;

 İçimizde hep bir eksiklik hissederiz. Bu kişisel korkunç yalnızlığı gidermek için sevgiyi, çaresizce dışardan dilenmek bizi birer sevgi enerjisi emici vampir haline getirir.

Bu durum çölde serap görüp susuzluğunu gidermeye çalışan susamış kişinin durumuna benzer. Ya da bedeni çok susamış olmasına rağmen rüyada su içen ve doymayan birine benzer. Kişi kendi özüne dönüp, sınırsız sevgi kaynağının önündeki engelleri kaldırmalı ki sevgi pınarı rahatça kaynaktan fışkırıp dışarı çıkabilsin. Herkesin bunu başarabildiği bir dünya düşünün... Nasıl olurdu?

Bu nasıl başarılır?
Bence Önce İçimizdeki Yaradan'ı tanımakla olur. Bizler sevginin birer ürünleri olarak bunun farkına varabilirsek ve ilahi kaynaktan sevgiyi çekebilirsek (içimizde), sevgiyi çaresizce dışarıda aramaktan kurtulabiliriz ve içimizden akan bu pınarı dünyaya hediye olarak sunabiliriz. O sevgi pınarı dünyaya aktıkça azalmayacak artacaktır. Dünya güzelleşecek.  Ancak bizim sorumluluğumuz, ilk önce o kaynağa ulaşmak. Ne yazık ki bunu başaramıyoruz.

Bilgeler, bu kaynağın çok yakın olduğunu ve ulaşmanın basit olduğunu söylerler. Ulaşabilen var mı?

Sevgi nedir?

Sorulması gereken soru bu. Bu bahsettiklerin çok ileri seviye.

Sevgi nedir sorusunun cevabı çok zor. Sözünü ettiğim sevgiyi hissedebiliyorum ama bunu ifade edecek bir tek kelime bulamıyorum. Tek kelime yetmiyor. Birden çok kelime gerekli. Şöyle başlarsam belki birşeyler uyanır.

Beklentisiz olan, mutlak olan, saf olan, kendiliğinden akan, sonsuz ışık ve huzur hissi, şükran duygusu, sonsuz olgunluk, kuşatan, iç ısıtan, hiç eksilmeden sürekli artan, sonsuz güven hissi veren, tüm olmuş ve olacakların hikmetini idrak etmiş olma hissi, sonsuz merhamet, sonsuz huzur hissi, sıfır korku, sıfır ego, sıfır kaygı, sıfır endişe... Bu kelimeler birazcık ifade edebiliyor hocam sanki.

Sanki ben kokusunu alabiliyorum. Ama kaynağı henüz bulamadım.

Maharaj'ın sevgiyle ilgili tanım ve ifadelerinden bazıları:

Alıntı YapBirleştirici (kapsayıcı) zihin -koşullara karşı savaşan, başlangıçta düş kırıklığına uğrayan ama sonuçta zafere ulaşan, eylem halindeki sevgidir.

Alıntı YapM: (...) Arayış sürecin de siz ne beden, ne de zihin olduğunuzu ve kendinize (Öz Varlık'a) duyduğunuz sevginin aslında her şeyin içindeki Öz'e yönelik bir sevgi olduğunu keşfedersiniz. İkisi birdir. Sizin bilinciniz ve benim bilincim -görünüşte iki, gerçekte ise birdir, birliği arar ki o sevgidir.

S: O sevgiyi nasıl bulacağım?

M: Şimdi sevdiğiniz nedir? "Ben-im". Gönlünüzü ve zihninizi ona verin, başka hiçbir şey düşünmeyin. Bu çabasız ve doğal şekilde olduğunda, en yüce haldir. Onun içinde sevginin kendisi hem seven, hem de sevilendir.

Alıntı YapSevgi dualitenin anlamı ve amacıdır.

Alıntı YapS: Sevgi nedir?

M: Ayırt etme ve ayrılık duygusu olmadığında, buna sevgi diyebilirsiniz.

Alıntı YapM: Siz aslında sevgisiniz - korkmadığınız zaman.

Alıntı YapO (gnani) yaşayan her şeyle birdir ve sevgi, eylem halindeki o birliktir.

Alıntı YapM: Canınız yandığında ağlarsınız. Neden? Çünkü kendinizi seversiniz. Sevginizi sadece bedeninizle sınırlandırarak onu şi şe içine hapsetmeye kalkışmayın, onu açık tutun. O zaman o her şeyi sevmek olur. Bütün sahte kimlikler atıldığında, geriye o herşeyi kucaklayan sevgi kalır.

Alıntı YapBütün sevgiler içinde, insanın kendini sevmesi başta gelir.

Alıntı YapEbedi kaynak olduğunuzu idrak edin ve her şeyi kendinizden kabul edin. Böylesi bir kabul gerçek sevgidir.

Alıntı YapÖz varlığın doğası sevgidir. O sevilir, sever.

Alıntı YapS: Sadece varoluşla tatmin olmak, zaman geçirmenin en bencilce şekli gibi görünüyor!

M: Bencilliğin en değerli şekli! Elbette bencil olun, Öz'den başka her şeyi kenara koyun. Siz öz varlığınızdan başka bir şeyi sevmediğinizde, bencilliğin ve bencil olmayışın ötesine geçersiniz. Bütün ayrımlar anlamlarını yitirirler. Birin sevgisi bütünün sevgisiyle birleşir; onlar sevgide, hiçbir belli kimseye yöneltilmemiş, hiçbir kimseden esirgenmeyen saf sevgide bir olurlar. O sevgide kaim, durmaksızın onda derinleşin. Kendinizi inceleyin ve incelemeyi sevin, o zaman sadece kendi sorunlarınızı değil fakat insanlığın sorunlarını da çözeceksiniz. Ne yapmak gerektiğini bileceksiniz. Yüzeysel sorular sormayın; esaslara eğilin, varlığınızın köklerine kadar.

Alıntı YapSevgi irade ve karardır, mutluluğunuzu herkesle ve her şeyle paylaşma iradesidir. Mutlu olmak, mutlu etmek - budur hayatın ritmi.

Alıntı YapM: Mutluluk rastlantıya bağlı, dıştan gelen, geçici olandır. Gerçek ve etkili maksat (dürtü) sevgidir. İnsanların acı çektiklerini görüyorsunuz ve onlara elinizden gelen en iyi şekilde yardım etmeye çalışıyorsunuz. Yanıt çok açıktır - önce kendinizi yardım ihtiyacının ötesine koyun. Maksadınızın herhangi bir beklenti taşımayan salt iyi niyet olduğundan emin olun önce.

Alıntı YapM: Rüyada bazılarını sever bazılarını sevmezsiniz. Uyandığınızda ise, her şeyi kucaklayan sevginin ta kendisi olduğunuzu görürsünüz. Kişisel sevgi her ne kadar has ve yoğun olsa da, mutlaka bağlayıcıdır; özgür sevgi ise her şeyi kapsayan sevgidir.

Alıntı YapM: Bakın, başparmağım işaret parmağıma dokunuyor. İkisi de dokunuyor ve dokunuluyor. Dikkatimi başparmağımda topladığım zaman başparmak hissedendir ve işaret parmağı da nesne. Dikkat odağını değiştirin, ilişki de tersine döner. Ben her nasılsa, dikkat odağını değiştirdiğimde, baktığım şeyin kendisi olduğumu ve onun içinde bulunduğu bilinç halini yaşadığımı fark ettim. Ben o şeyin içsel tanığı oldum. Ben bu, diğer bilinç odak noktalarına girebilme kapasitesine sevgi diyorum; siz ona istediğiniz adı verebilirsiniz. Sevgi, "Ben her şeyim" der. Bilgelik, "Ben hiçbir şeyim". Hayatım bu ikisi arasında akıp gider. Zaman ve uzayın herhangi bir noktasında, ben bir deneyimin hem nesnesihem öznesi olabildiğime göre, bunu, "ben her ikisiyim ve hiçbiriyim ve her ikisinden öteyim" sözleriyle ifade ederim.

Alıntı YapHepsinin üstünde, sonsuz şefkat, sevgi; karanlık ve sessiz, her yönde yayılan, her şeyi kucaklayan, her şeyi güzelleştirip, ilginçleştiren, anlamlı ve hayır dolu sevgi.

Alıntı YapM: Benim dünyamda sevgi tek kuraldır. Sevgi talep etmem, onu veririm. Böyledir benim doğam.

Alıntı YapBenim sizi kendim gibi görmemem mümkün değil. Sevginin gerçek doğasıdır fark görmemek.

Alıntı YapS: Tüm evren içinde değerli olan bir tek şey var mıdır?

M: Evet, sevginin gücü.

Alıntı YapAslında mürit Guru'dan farklı değildir. O da aynı boyutsuz idrak merkezi ve eylem halindeki sevgidir. Onu kuşatıp hapsederek bir kişi haline dönüştüren sadece kendi imgelemi ve kendisini o imgelemle özdeşleştirmesidir.

Alıntı YapSevgi ayırmanın, ayrımların reddidir.

Alıntı YapM: Siz aslında bilmeden kendinizi arayış içindesiniz. Siz sevgi özlemi çekiyorsunuz, çünkü sevgiye değersiniz, tümüyle sevilmeye lâyıksınız. Cahillik nedeniyle onu karşıtlar ve çelişkiler dünyasında arıyorsunuz. Onu içte bulduğunuz zaman arayış tamamlanmış olacak.

Alıntı Yapkendisini ifade etmek, teyit etmek, zorlukları yenmek sevginin doğasıdır.

Alıntı YapM: Koşullar ve durumlar cahilleri yönetir. Gerçeği bilen, herhangi bir şeye zorlanmaz (mecbur edilmez). Onun itaat ettiği tek yasa Sevgi Yasası'dır.

Alıntı YapM: Sevgi sınırsızdır. Kapsamı bir azınlık ile sınırlı olana sevgi denilemez.

S: Böyle sınırsız sevgi biliyor musunuz?

M: Evet, biliyorum.

S: Nasıl bir duygu o?

M: Her şey sevilir ve sevilmeye değerdir. Hiçbir şey dışlanmaz.

S: Çirkin ve ağır suçlu olanlar bile mi?

M: Hepsi benim bilincim içindedir; hepsi benimdir. İnsanın kendi kendisini sempati ve antipatilerle bölmesi çılgınlıktır. Ben her ikisinden de öteyim. Yabancılaşmış da değilim.

Hepsi de birbirinden güzel tanımlar teşekkürler @bozadi

Kendimizi seviyoruz ki böylece diğerlerini de sevmeye alan açılır. Kendiliğinden. Ancak amaç başkalarını sevmek değil o kendiliğinden gelen bir hediyedir. Kendimizi sevmek kendimizin bir ihtiyacı olduğu için seviyoruz.Buradan bencillik kokusu mu geliyor? Olsun biraz bencillik her zaman iyidir dozu kaçmamak şartıyla.

KH dünyasında sevgi işte burada olabildiği kadar oluyor.

Her açıdan bencilce. Tabi bu gerçek sevgi kavramını değersizleştirmiyor. Soyut ya da somut bir kavramı daha fazla nitelendirmek onu tam tersi değeri noktasında daha yapıcı bir hale getiriyor.

Annelerin çocuklarına olan sevgisini düşün. Hayvancıldır. Kutsaldır ama bu yeterli bilinç evresinin gözlemlenmediği durumda gerçeklik bazında faydasız deneyim bazında faydalı olacaktır.

Eşlerin ve çiftlerin birbirine olan sevgisi yine böyle.

Alıntı yapılan: Feylefus - 21 Aralık 2024, 12:11:04 Olsun biraz bencillik her zaman iyidir dozu kaçmamak şartıyla

Şu seviye için güzel nokta.
 

"Kendini sevmek" (kendine hizmet) sanki "başkalarını sevmenin" (başkalarına hizmetin) zıddıymış gibi gelebilir kulağa. Ama Maharaj'ın kastettiği şekliyle kendini sevmek adeta başkalarını sevmenin önkoşulu gibi. Hatta sanıyorum ki, KH'den BH'ye dönüşümün yolu kendini sevmekten geçiyor, "ben"cil olmaktan geçiyor.

Alıntı YapM: Sizin ciddi, dikkatli ve gerçekten ilgi duyuyor olmanız gerekir. Kendi hakkınızda iyi niyetle dolu olmanız gerekir.

S: Benim bencil olduğum kesin.

M: Değilsiniz. Siz hasım ve sahte olan yabancı tanrılara hizmet ederek kendi kendinizi durmadan tahrip ediyorsunuz. Lütfen bencil olun, ama doğru yolda. Kendiniz için iyiyi isteyin, sizin için iyi olan uğrunda çalışıp çabalayın. Mutluluk ile sizin aranızda duran her şeyi yok edin. Her şey olun - her şeyi sevin - mutlu olun - mutlu edin. Bundan daha büyük mutluluk yoktur.

Alıntı YapKendi öz varlığınıza sadık olun, özünüzü mutlak şekilde sevin. Başkalarını kendiniz gibi sevdiğiniz yapmacığına girmeyin. Siz onların sizinle bir olduklarını idrak edinceye kadar onları sevemezsiniz.

Osho der ki  toplumları sevmek çok kolaydır ama bireyi sevmek çok zordur:))