Karşıda görünen ne güzel yayla
Bir dem süremedim valla giderim böyle

Aynen öyle ya da bir yarım
Sürdüysem bir çocukluk bir de aralıklar var, aralıklarda çatlaklarda yaşanmış parçalı izler şeyler..
Hep yarın.. Hep yarından beklenen ..Beklenen bir şey yer .Kurulmuş bir saat.

İnsanın demleri
Çocuk, kardeş, eş ,anne baba olma
İşçi patron, zengin fakir ya da hatta günü geldi kral ve sultan olma
Hayvan sevgisi, doğa ile kaynaşma, guru ya da peygamber olma
Elle zihinle üretme, zanaatkar, sanatçı, mimar, filozof, ressam mühendis olma
Hiçliğe duvar olma
Zenci siyah ve beyaz olma, büyük ve küçük göğüslü olma, kaslı ve kuru şişman olma, çarpık burunlu olma
Bakıyorum herhangi birine bir zafere bir ada hatta bir yenilgiye ihtiyacım var mı? Bana ne sağlar/sağlar mı? Elime iktidar versen iktidarı dağıtır iktidarsızlığı kurar yapardım. Bana eşitsizlik/denksizlik versen bugün eşitliğini hesaplar eşitsizliğin hesabıyla çatışırdım/çelişirdim.
Bu gökyüzüne 8 milyar sığdık. Her birimiz ayrıyız.mış? Öyle mi?
Biz birsek aynı kişi miyiz?  yoksa subjektivite, özgür irade, kh, ormetyon denen gibi karadelik yolcuları ayrı/yitik gibi mi?

 

Bir yakın..
Fena değil..

Şarkı ve fotoğraf uyumu çok güzel. Dinlerken aklıma Yoda'nın şu sözleri geldi.

"Korku öfkeye; öfke nefrete; nefret ise acıya yol açar."

Göz yaşlarınızı hafife almayınız...

https://www.youtube.com/watch?v=KKKC3TssKF8&list=PLm3uHihzHzREZi4EPtAIMv2-RLKCtPhi5&ab_channel=MikrofonOyuncular%C4%B1

İlginç bir radyo tiyatrosu olmuş:

Karacoğlan bizimdir. Yunus bizimdir.
Bu dil.. O bizimdir.
Dünyadaydık ve bize muhtemelen üçüncü dünyanın -ortadoğunun uzakları, eğitilmeleri gerekenleri olarak baktılar ve bakacaklar.
Orada bin ton yığınında kültür, dil mirası, içtenlik ve bilgelik otururken ne ve kimi dinlediler?

Onların -şunların- -yenice- kültür, bilgi, bilim dedikleri çöplüğe göre hayli derin.

21. asır denende tonlarca toprak taş devretmiş nasırlı ellerim bunu yazdı ve nasırlı düşüncelerim der ki; bilgiyi/bilimi bunlar/onlar öyleler etmeliydi ve ettirilmeliydi onlara. Başta şah/patron olmadan.

Yayınlandığı yıllarda ya da belki duyduğumda majör şarkılardan birisi olduğunu düşünüp, yorum yapmadığım, önemsemediğim bir şarkı. Birbirlerinden ayrılan çiftler, anlayamadığımız tanışamadığımız komşularımız, koreliler gibi konuşan ev ahalisi içindeyken.
Ne güzelmiş. 

Düşünme hiç neden diye yorulma
O yıllar ki yaşanmayacak seninle bir kez daha
Gittikçe kaybolan, bir aşk hatırlanan
Bizden de güzeldi zaman

Acı nedir bilmeden, yağmurlu gün görmeden
Hep akıllı geçindik, kalp kırmayı öğrendik
Söyle ne oldu bize? nefret girdi sevgiye
Kaldın bak sen kendine, ben de kendi kendime

O günlerde bir başkaydın gözümde
Tek senle ben kalmıştık sanki yer yüzünde
Uzak birbirinden, kutuplar gibiyken
Neydi çeken bizi bizden



https://youtu.be/g1iOn4_11ew?si=ns9YKxW-H8ABEx42

https://vt.tiktok.com/ZSayRxo1V/


https://youtu.be/_snx7VcFrb4?si=Kl6nHYstLNHMUaNg

Madde aleminde KH ile mücadele temsili:

Alıntı yapılan: gerçek tosun paşa - 28 Ocak 2026, 00:53:56 Madde aleminde KH ile mücadele temsili:

😅 Bu şarkının "Ah ne yapsam, ne yapsam..." diye başlayan nakarat kısmının tınısına bayılıyorum. Orijinalinden: https://youtu.be/Yji2qw01aas?t=86

Alıntı yapılan: bozadi - 28 Ocak 2026, 15:12:52

Alıntı yapılan: gerçek tosun paşa - 28 Ocak 2026, 00:53:56 Madde aleminde KH ile mücadele temsili:

😅 Bu şarkının "Ah ne yapsam, ne yapsam, unutabilsem..." diye başlayan nakarat kısmının tınısına bayılıyorum. Orijinalinden: https://youtu.be/Yji2qw01aas?t=86