Dostum, güneşe bak, toprağa bak, suya bak, buluta bak;
 Fakat, arkana bakma...
 Kimin geldiği önemli değil, kimin gelmediği de...
 Unutma, yolcu değişir, yol değişir, ama menzil değişmez...
 Yolcuya bakıp, yolunu tanıma...
 Yola bak, yolcuyu tanı, yolcu hakkındaki kıymet hükmünü ona göre ver.
 Vahim olan, yolun yolcusuz olması değil;
 Asıl vahim olan yolcunun yolsuz olmasıdır...
 Yolsuz, hedefsiz, amaçsız, şaşkın, hercai ve seyyal...
 "En doğru yol, en dikensiz yoldur" diyenler seni aldatıyorlar...
 Onlar, karanlık evlerinde kaybettiklerini sokak lambasının altında arayan şaşkınlardır...
 Ayağına batan dikenler, aradığın gülün habercisidir...
 Dikenine katlanmaktan söz edenler, âşıkmış gibi davrananlardır.
 Gerçek âşık olanlarsa, dikenini de sever..
 
H.Cibran

Ey kör bu yer bu gök bu yıldızlar boştur boş
Bırak onu bunuda gönlünü hoş tut hoş
Durmadan kurulup dağılan bu evrende
Bir nefestir alacağın oda boştur


Dert içinde sevinci bul da yaşa;
Haksız düzende haklı ol da yaşa;
Sonu nasıl olsa yokluk dünyanın,
Varından, yoğundan kurtul da yaşa

İnsan yiyeceksiz, giyeceksiz edemez:
Bunlar için didinmene bir şey denmez.
Ondan ötesi ha olmuş, ha olmamış:
Bu güzelim ömrünü satmaya değmez.

Uyan!Uyumak için önümüzde sonsuzluk var.

Testici dükkânından geçtim, eski zamandı,
Ve o toprak ustası becerikli adamdı.
Gözü bağlılar görmez, baktım gönül gözümle;
Avucunda tuttuğu toprak, gördüm, babamdı!

Aşk ki gerçek değilse, tutkusu olmaz.
Ateşi köze döner, kokusu olmaz.
Aşık olan gün, gece, ay ve yıl yanar;
Güneş, ışık, rahat ve uykusu olmaz.

Dünyada ne var, kendine dert eyleyecek,
Bir gün gelecek ki can bedenden gidecek,
Zümrüt çayır üstünde, sefa sür iki gün...
Zira senin üstünde de otlar bitecek

geçmiş olan dünden hiç yad etme
yarın da gelmemişken feryad etme
düşünme geleceği de geçmişi de şimdi şen ol da
yaşamı berbad etme

Dünya üç beş bilgisizin elinde;
Onlarca her bilgi kendilerinde.
Üzülme; eşek eşeği beğenir:
Hayır var sana "kötü" demelerinde.

Hem aklın mutluluk peşinde senin,
Hem söylerim, söylerim dinlemezsin;
Aldığın her nefesin kadrini bil
Ot değilsin ki kesildikçe bitesin.

Her gün biri çıkar, başlar ben, ben demeğe,
Altınları gümüşleriyle övünmeğe.
Tam işleri dilediği düzene girer:
Ecel çıkıverir pusudan:
Benim ben, diye

İnsan bastığı toprağı hor görmemeli:
Kim bilir hangi güzeldir, hangi sevgili.
duvara koyduğun kerpiç yok mu, kerpiç?
Ya bir Şah kafasıdır, ya bir vezir eli!

Ö.Hayyam

Gümüş ipliklerim ben,
Tanrılar bıraktı beni yükseklerden
Ve Doğa vadilerini süslemeye aldı.

Değerli incilerim ben,
Astarte'nin tacından dökülen
Ve sabahın kızı, beni kırlarını bezemeye çaldı.

Ben ağlarım ve tepeler gülümser,
Ben alçaltırım ve yükseltir çiçekler.

Bulut ve kır, iki aşıktır
Ve haberciyim ben, birinden ötekine;
Birinin susuzluğunu gideririm öbürünün bereketiyle
Ve hastalığını iyileştiririm.

Gökgürlemesinin sesi ve şimşeğin kılıçları
Müjdeler gelişimi
Yolculuğumun bittiğini gökkuşağı ilan eder
Böyledir dünyevi hayat da,
Öfkenin ayaklarıyla gelir,
Ölüm'ün huzurlu elleriyle gider.

Gölün kalbinden yükselirim
Ve havanın kanatlarında süzülürüm
Taze bir bahçe bulmak için.
Orada dökülürüm
Ve dudaklarından öperim çiçeklerin,
Dalları kucaklarım.
Sessizlikte nazik parmaklarımla
Hafifçe vururum pencere camlarına:
Hisseden ruhların bildiği bir şarkı olur bu ses.

Toprağın ısısı ile oluşurum
Ve katili olurum onun-
Böyledir kadın da-erkekten aldığı güçle, hükmeder ona.

Okyanusun hıçkırığıyım ben
Ve cennetin gözyaşı,
Ve kırların gülümseyişiyim.
Aşk da böyledir-
Duyguların okyanusundan bir hıçkırık;
Düşüncelerin cennetinden bir damla yaş;
Bir gülümseyiş, Ruh'un kırlarından.

H.Cibran

Farkındalık zaman alır, uyanışsa anlıktır.
Olur ve uyanmışsındır, içindesindir; anlam ararsın.
Fakat alşkanlıklar, sorgulamadan kabullenilmiş bilgi ve öğretiler yoluna taş koyar.

Eddi Anter

Karanlığın karşısında yürürken, sanat en güçlü ışıklardan birisidir.

Sanatçı platformu

Evrendeki bütün gelişim, en üst yetkinliğe doğru bir gelişimdir.

Çünkü Yaratan evrene, yetkin olana, yani kendisine dönme ereği (Telos) zerk etmiştir. Her varlığın içinde olan bu erek, varlığı süresince yetkin biçimlere ulaşmaya yöneltir. Devinimin nedeni de zaten bu erektir.

Varlıkların özündeki bu erek, aynı zamanda olayların da kaynağıdır.
Demek ki olayları iyi anlamak için, maddi nedenlere değil ereksel nedenleri göz önüne almak gerekir.

Varlıklar özlerinin tohumlarını taşırlar.

Aristoteles

Evrene sızan güç, onun ışıyan yanından çok daha fazladır. Upanishad'lardan

"Madem ki insansın...Madem ki duyuyor, düşünüyor ve seziyorsun...

Büyük hakikati bulmak için gönlünü ve idrakini yoracaksın.

Duyduklarını ve bulduklarını söyleyeceksin.

Sen söyleyemezsen, ruhunun vasıl olduğu sırları

şiirlere, sazlara ve semalara söyleteceksin.

Bütün bunlarla dahi söylenemeyecek ölçüde büyük sırlara erdiğin zamansa;

işte o zaman susacaksın... "

Mevlana C.Rumi

Mevlana kendini anlatmış sanki.

"OLMACA"

Ben çocuk olsaydım eğer
Kav çakmak satardım
Bulut amcalara
Pamuk şekeri alırdım yerine
Patlamış mısır alırdım

Ben çiçek olsaydım eğer
Hiç saksı giymezdim ayağıma
Ödünç kanat alırdım
Güvercin teyzemden
Barış uçardım üstünüze

Ali Yüce

OYUN

Sebzelerden sevdiklerim:
Havuç, domates, oyun.
Meyvelerden sevdiklerim:
Elma, şeftali, oyun.
Bence en iyi besin oyun
Çünkü
Hiçbir şey yemesem bile bazen
Oynarken doyuyorum.

İsmail UYAROĞLU

Oyunu sever bütün çocuklar
birdirbir, uzun eşek, körebe
bu yüzden anlamı aynıdır, değişmez
oyun sözcüğünün halkların dilinde

(Oyun koyun çocukların adını)

Gökyüzünün penceresinden şimdi
bir kuş havalansa
kanat çırpışlarında
hayatın yağmalanmış sevinci
- Kuş uçar rüzgar kalır

(Sevinç koyun çocukların adını)

Uzay denizlerinde şimdi
bir balık ağlasa
gözyaşı billurlarında
yüz bin umut kıvılcımı
- Alev uçar nazar kalır

(Umut koyun çocukların adını)

Çocuk bahçelerinde şimdi
bir çiçek açsa
hüzün sevince dönüşür
sevinç çiçeğe
- Ölüm uçar çocuklar kalır

(Mutluluk koyun çocukların adını)

Barışı sever bütün çocuklar
beştaş, saklambaç, elim sende
bu yüzden anlamı aynıdır, değişmez
barış sözcüğünün halkların dilinde

(Barış koyun çocukların adını)

Refik Durbaş   

tamamı ve devamı için; http://www.siirdemeti.com/siir_p.asp?siirno=6840

Rüzgar Bizi Sürükleyecek

dinle
karanlığın esintisini duyuyor musun?
,,

bir an
ve sonrasında hiç.

Furuğ Ferruhzad
---------

Yeryüzü Ayetleri

Ola ki...
Ola ki.. ama ne sonsuz boşluk...
Güneş ölmüştü
Kim bilebilirdi artık
Yüreklerden kaçan o üzgün
   güvercinin
İnanç olduğunu...

Ah tutsağın sesi...
Büyüklüğü senin umutsuzluğunun
Işığa bir küçük yol açmayacak mı
Bu uğursuz gecenin bir köşesinden?
Ah tutsağın sesi...

Nasıl da büyüdü kalbimin yarımlığı ve hiçbir yarı, tamamlayamadı bu yarımı.   

Furuğ Ferruhzad
---

biz yitirmiş olmamız gereken ne varsa yitirmişiz,
ışıksız yola düşmüşüz biz.     Furuğ Ferruhzad

Bütün kavramların ve ölçütlerin anlamlarını yitirdikleri ve değersiz demek istemiyorum giderek sarsılmaya yüz tuttuğu bir çağda yaşıyoruz. Dış dünya öyle tepe taklaktır ki inanmak istemiyorum.      Furuğ Ferruhzad

ah bir güvercin gibi kanatlarım olsaydı
uçar ve huzurlu olurdum
çünkü şiddeti ve kavgaları gördüm
bu dünyada çok acı çektim
bu dünya gebe, ve haksızlık doğuruyor.    Furuğ Ferruhzad

Ben yüreğini yitirmiş zamandan korkuyorum..     Furuğ Ferruhzad

İnsan ne kadar az umarsa yaşamında bir o kadar daha rahattır. Ben Kendimi yaşamdan pek bir şey ummamaya alıştırdım. Hep, neyse yine de iyidir, diyorum. Böylece daha az düşünür, daha çok yaşarım. Bir çokları benim olduğum kadar bile mutlu değillerdir.    Füruğ Ferruhzad

Ne tuhaf bir dünya.
Kimsenin işine karışmıyorum.
Kimseyi incitmiyorum ve
Her an kendimleyim,
Böyle olunca herkes beni kurcalıyor..   Furuğ Ferruhzad

http://www.cafrande.org/?p=14772

Dile, sezgilere, zekaya ve sempatiye rağmen, birisi asla gerçekten başkasıyla bir şey hakkında iletişim kuramaz.

 Huxley

 Siz görmezden gelseniz de gerçekler varolmayı sürdürürler.

 Huxley

(Huxley'in miş bu söz evet;kendi alıntılarımda buldum)

    "Ev sanki geçmiş yüzyıllara uzanan büyük, suskun bir ailenin üyeleriyle dolu. Orada, ikinci kişiliğimle yaşıyorum ve yaşamı geniş anlamıyla, bir var olan bir yok olan bir şey olarak algılıyorum."

    -Carl Gustav Jung-