ışık-bilgi-bilinen / karanlık-cahillik-gayb

Bilmiyorum belki yukarıdaki ilişkili sözcüklerin açıklandığı bir düşünce yazısı ya da bilimsel bir yazı yazılmıştır ya da yazılmamıştır, bilmiyorum.

Çok düşündüm ve çok olmasa da okudum bir şeyler. Ve okuduğum her şey de ışık=bilgi=bilinen ya da gayb=karanlık=cahillik eşleşmeleri olarak karşıma çıktı. Ben bir fizikçi ya da matematikçi değilim, sayfalar dolusu makale yazan bir filozof da değilim; ama kendi çapımda bir düşünür olduğumu biliyorum. Benim kişisel düşünceme göre yukarıdaki birbirine zıt gibi görünen iki eşleşmeden çıkardığım sonuç şu oldu; Işığın hafızasının olduğu düşüncesindeyim. Çünkü bilgini taşıyıcısı ışıktır. En basitinden aklımıza bir şey geldiğinde karikatürlerde de çizildiği gibi birden sanki zihnimizde bir lamba yanmış gibi bir aydınlanma yaşarız. Buna teze göre gayb, yani bilinmeyen de ışıkta saklıdır. Işık kapalı kaldıkça karanlık kaçınılmazdır. Karanlık geçicidir, baki olan aydınlıktır.

Bu evrenin, bu var oluş sahnesinin aydınlık ve karanlık üzerine kurulduğu fikrindeyim. Karanlık olan bölge gaybın kütüphanesi. Buraya giriş düşünmekten geçer. Bu şuna benzer, karanlık bir kütüphanedesin birden aklına bir soru geldi, düşünüyorsun olasılıkları ve birden o kütüphanenin ilgili reyonunun ilgili kitabının ilgili sayfası apaydınlık olarak karşında belirir. İşte o an söz konusu konu hakkındaki gayb aydınlanmış ve gayb olmaktan çıkmıştır.

Derler ki bu evrende her şeyin kaydı tutulur ve yine derler ki vukuu bulmuş her bir olay kaydı tutulduğundan yüzeye çıkar. Yine spiritüel bilgilere göre tüm canlıların yaşamlarının kayıt altında tutulduğu "akaşik" kayıt merkezi var. İşte bu "akaşa"nın Sanskrit dilinde de anlamı "ışıklıdır" . İnsanı nura dönüştürecek olan ışıktır, yani bilgidir.

Gerçek bilgi hareket eder, boyutsaldır. Bir bakarsınız bir satırdan bir kitap dolusu bilgi çıkar. Ama bir bakarsınız ayağınızı bile ıslatmaz.

Bilgi, ışık su gibidir. Her şey bir damlayla başlar; hareket eder ve kendinizi bir de akıntıya bırakırsanız işte o zaman yüreğinizi götürdüğü yere gidersiniz, diğer türlü ayaklarınız gittiği yere gitmiş olursunuz.

Umarım anlatmak istediğimi anlatmayı başarabilmişimdir.

Sessizlik

Size hayatımdan kesitler veremem, Veremem çünkü bunlar genel olsaydı inanın anlatırdım, bunları başka biri anlatsaydı "A bunu bende yaşadım" der anlatmaktan çekinmezdim. Ama bunlar özel deneyimler. Anlatılanlar parmak izi gibi özel deneyimler. Ve bu deneyimler çarşaf gibi ortaya serilecek, ondan rant sağlanacak deneyimler değildir.

 Şu ruhçuluk (spiritüel) alemde nedense herkes herkesin ne yaşadığını merak eder, kendini bir diğeriyle bir kıyaslama içinde bulur hale gelmiş. Bana sessizlik çok (bana göre) ağır bir şekilde öğretildi. Nasıl diye sormayın söyleyemem. Ama inanın bu sessizliği hiçbir şeye değişmem. Zor kazanılanın değeri de paha biçilmez olurmuş.

 Halbuki bilgi sessizlikle gelen altın bir anahtardır. Ve bu anahtar çok yönlü bir anahtar. Kullanmasını bilmeyenlerin elinde eriyip gidebilen, kıymetini bilenlerin elinde değeri sonsuzlaşan bir anahtar. Şu sıralarda bu anahtarlardan bol bol dağıtılıyor, bunu görmemek mümkün değil, ancak kimisi değerini arttırıyor, kimisi elinde eritiyor.

 Bu anahtara layık görülmek öyle anlatıldığı gibi kolay değil. Bunu anlatanlardan, ve yaşananlardan anlamak mümkün. Anlatılması gereken yaşanılanlar değil, yaşanılanlardan öğrenilenlerdir.

 

hiçkimse / herkes

Zaman zaman içinde

evren benim içimde

her yıldız bir fikir bende

zalimliğin lüzumu yok

ben görüyorum siz sizi inkar etseniz de

......

görmek gözle değil ruhla olur

zaman bende değil sende kaybolur

kadim bilgiler kalpten dudağa,

oradan da zaman içinde masal olur

....

bunları bilmek yürek ister

kaldırmak için de kudret

bende ne yürek var ne kudret

buyrun hevesliler sırayı saldım size

kayırsın mevlam her birimizi

 

29/12/2009 / hiçkimse

varlıktan geldim yok oldum,
yokluktan geldim var oldum

içimde sözler vardı anlatamadım,
kelimler var dediler bilemedim.

ne söylesem duymadılar, anlamadılar
kalpten geçenleri etle sınırladılar.

çırpındım durdum
vazgeçtim duruldum

kapandım kendime
gelenleri kabul ettim

hiçkimse 31/12/2009

Elim ayağım kan içinde
aklım fikrim ruh içinde

Gördüklerim
göreceklerimden bihaber
yaşadıklarım yaşananlardan öte.

Ne ben bu bedebnim,
ne bu yaşadıklarım göründüğü kadarı.

hiçkimse / herkes

Bilen söyledi, söyleyen bilemedi onu

Zamanın öncesinde, zamandan önce mekandan önce bir an diliminde var oldum. Sonra parçalandım. O günden beri diğer yarımı arıyorum. Kimi an bulduğumu sandığım an yitirdim. Bu aynı yıllar önce gördüm unutulmaz özlem dolu ve tarifsiz bir rüyadan ayrılmak gibiydi. Ama kaybettiğim ne bir rüya ne de başka bir şey, tarifsiz olan kendi diğer yarımdı. Var oluştan bugüne kadar arıyorum. Dediğim gibi kimi zaman tam buldum yakaladım, artık eksik olmak zorunda kalmayacağım dediğim an işte o an kaybettim hep. Yarım olan ben yine özlem zinciriyle kalbime hapsoldum. Çekildim kimseyi almadığım mağarama. Asırlar var ki hiçbir an onu unutmuş olayım. Asırlar var ki içimdeki ateş sönsün, küllenmiş olsun. Beni bu alemde ayakta tutan o yarımı bulmak umudu oldu. Hiçbir madde, hiçbir nesne bundan alıkoyamadı. beni. Ben ilk var oluştan bu güne var oluş sebebim ayrılan yarımı bulmak ona kavuşma serüvenim içinde o tarifsiz "aşk ateşi"ni duyumsayıp, her bulduğumda kaybederek o "aşk ateşi"ni diri tutmak. Karşıma çıkan herkese sordum onu, bilen söyledi, söyleyen bilemedi onu.

15.12.2009

"Aşk" zamanın öncesinden bugüne kalan, var oluşumuzun sebebi, amacı ve biricik gayesi. "Aşk"la var olduk yine ""AŞK" la yok olacağız. O arada yaşadıklarımız tecrübelerimiz, tecrübelerimizden artanlar yaşadıklarımız olacak. Yaşanılan aslında hep "aşk" uğruna.

16.12.2009

Kanımda duyguları birbirini kovalıyor
Kan elime bulaşıyor
İçimdeki duygular taşıyor
Ruhum bu bedeni yırtmak istiyor

Ben bendeki ben değil
Aslım bende sır
Sır benim
Çünkü ben evrenselim
beni bilen kendini bilir
Kendini bilen evren bilir

Sesten önce sessizlik vardı
Kibirden önce tevazu vardı
Olan sözde değil
sessizlikte saklı

10/01/2010

bilseydim değişen ne olurdu?

bilseydim yaşamın ağırlığını
gelirmiydim yine bu yaşam sahnesine
geçirir miydim ateşten gömleği
bu ruhumun üzerine

Deselerdi bu yaşam dedikleri
tüy gibi hafif
ateş gibi yakıcı
su kadar şeffaf
toprak kadar doğurgan

yine de yaşamı deneyimlemek istermiydim?
bilmiyorum.

unutmak, unutabilmek
gerçekten bir yetenekmiş, bunu anladım

hangi rolü giymem gerekti, giydim
hiç gocunmadım, işim bitti
bilemedim
sinen o duyguların gün gelip bir ağırlığım olacağını
havadan daha ağır
en ağırdan daha hafif
nedir sizce bu
ben eğri oturdum
düz sustum
dolu almadı, boş kalmadı
sordum soruya almadım cevabı
çünkü cevap bendim cevap sendin cevap oydu
cevap yaşamın kendisi ömürlerin törpüsü

çok büyüdüm biraz küçüleyim,
çok küçüldüm, ne zaman yok olurum
yokluktan tekrar var olur muyum?

kanarmıyım tekarar hayatın kaygılarına
kanar mıyım tekrar yaşananlara
yoksa kanarım belki de
biriktiririm albümler dolusu hayatları
bakarım sıkıldıkça anmak için o günleri

yaşlı olmak
belki de sonsuz olmak
her daim olmak bu olsa gerek
uzanırım sonsuzluğa aşarım kendim
seyrederim alemi
var mı başka alemler
denerim hepsini

Bayatlayan etim değil ruhum
Küflenen beynim değil usum
Kazanan ben değil ruhum
Kaybeden bedenim yalnız kalan ruhum


03/02/2010

Ay benim tenimde
Gümüş tenim içinde
Ateş damarlarımın içinde
kim bilebilir beni senden başka

09/01/2010

Çölde kum oldum
rüzgar savurdu
gülistanda gül oldum
kopardılar vazoya koydular
evin birisinde kuş oldum
gün geldi salı verdiler
evin sahibi insan oldum
ömrümün toplamı binlerce yıl oldum
yıllar geçti zihinlerde ışık oldum

kabir kabir dediğin taşla toprak değil mi,
bu beden zaten taştan topraktan değil mi
ben bu bedeni toprak anaya iade ettim
sendeki öz özüm değil mi?


çimdik çimdik etten idim, kefenim ketenden idi,
bu beden çürüyüp gitmiş kefen küflenmiş bitmiş.
bense hala seninleyim

senin eksildiğin yerde ben artarım,
benim eksildiğim yerde sen artmalısın, işte erven gibi yapmalısın,
dengelere her zaman eşit davranmalısın

Sen benden doğdun, ben senden;
hepimiz olduk bir evren; sen bana ayna oldun, ben sana...
ayna içinde ayna olduk, olduk bizde başkalarına ayna

"eğer beni görmekten memnun değilsen, aynanın (madalyonun) öteki yüzünü çevir kendini göreceksin"

"ruhtaki öz, kandaki ateş, sudaki bilgelik, topraktaki üretkenlik, havadaki yaşam"

"Karşındakinin eleştirdiğin sürece karşında kendini bulacaksın. Taaki karşındakini olduğun gibi kabul edene kadar. O zaman kendinden geçtin demektir"

Krala...

Bir elinde kılıcın bir elinde kellen
Küçümser duru herkesi her bir zerren.
Eyy yücelerin cücesi kral sen
Ben kimim ki bana benim kim olduğumu söyleyeceksin sen

Ne güzel bulmuş adını
Dili varmaz söylemeye sanını
Kimden öğrendin böyle bir yalanı
Gerçek; alfabede değil ruhta saklı
Şam şeytanı

Önünde saygıyla eğilenlerin boynunu vurduran
Sonra da ah vah'lara karışan
Dünden bugüne ders almayan
Ey yücelerin cüce kralı senmisin her baharda derslerden dem vuran

Var mı payını isteyen bu alemde,
Payımı verecek vardır elbet her daim her yerde
Lakin veremezse alır payına düşeni elbette.

Sen misin şeytanım deyip meleklerin arkasına saklanan
Kafasını deve kuşu gibi kuma gömen
Kelleni kurtarmış olabilirsin
Varlığın kaçmaz gümüş bir ejderhadan

06-08.02.2010


havanda dövdüğümüz su değil, nefsin kabalarıdır o, tuz olmazsa pişmez, ezilmeze yenmez


annem de benim babam da, kim kime ebeveyinlik yapar bu durumda

ben sevgi pıtırcığı değilim, içinizdeki en karanlık niyetim.

Kazan...
kazan kazan kaynar kazan,
kim ne demiş umurumda sanmam,
ama hele bir kanıma dokunsun,
kazandan beter yanar her an...

Sıkıldım...

Üç güneşli diyardan geldim
Ete kemiğe sıkıştım.
huzurdan kaosa daldım
çevremdekileri anlayamadım
birbirlerini azarlayan
öldürmeyi zevk sayan
gezegenleri parçalayan
ürün zihniyetlerinden sıkıldım...

bekle ve gör (kehanet)
Adamotu bağırdığında
ökseotu gümüş tepsiden yansıyıp kucağa düştüğünde
içimdeki sular yükseldiğinde
gün geceyele eşitlendiğinde
daire 4'e tamamlanıp bir yıldızla iğnelendiğinde
beklediğin göreceksin...

pişi
ben ki evreni boynuma mücevher yapmışım,
dünyayı çocuklarıma oyuncak,
kaderleri oyunlara hamur,
hamurları fırınlara pişi yapmışım (20.02.2010)

Ey kör...
Ey kör kaldır 7 kat peçeni
görsün evrenler seni,
evrenler ki görecek seni
seyredecek elemleri,
seyredecek elemlerden doğacak yaradan sevgileri (20.02.2010)

Küllühane
Bilgi bilgi dediniz
kütüp kütüp hane ettiniz
sonunda paylaşmaktan vazgeçip
herbir bilgiyi kül ettiniz... (22.10.2010)

Eveeett, uzun bir zaman sonra tekrar yenilenmiş farklı bir gözden hayata bakarken tekrar bir karabatak gibi su üzerine çıktım. Rinda artık eski Rinda değil, çünkü bir mucizenin ta kendisin yaşadı deneyimledi ve hala da ölene kadar deneyimleyecek. rinda'nın bir bebeği oldu ve bir canlının dünyaya getirmenin ne kadar mucizevi bir deneyim olduğunu deneyimledi, deneyimliyor. Ve en önemli duygunun ayrımına vardı; evlat aşkı. Senden gelen ama sana ait olmayanın ilahi saf aşkını deneyimliyor.

tekrar hoşgeldin rinda! : ) deneyimini kutluyorum!

bizim ekibin de bir çocuğu oldu bu arada: http://tr.cassiopaea.org : )

bir süre önce yayına girmişti. şimdi tasarımı biraz daha toparlamışlar.

Sevgili Rinda çok mükemmel bir duygu olmalı duygunu paylaşırken ki mutluluğunu ve yüzündeki gülümsemeyi hissettim paylaştığın için sağolasın bir arada sağlık ve mutlu bir yaşam diliyorum hoşgelmişsiniz

sonsuz sevgilerimle

Hoşbuldum, iyi ki varsınız.

Asıl iyiki sen varsın bana aile olmayı hatırlattın belki bir gün bir bebeğim olmıyacak kaderimi bilemem ama bu güzel duyguyu yüreğime hatırllattığın için sağolasın bebişini öp benim yerine  tekrar hoş geldiniz

sonsuz sevgilerimle