))

Dün gece hiç uyumadım beni benden çok sevene bir türlü ulaşamıyordum biliyorum bir gün enkarnasyonumuz sona erecek tıpkı planladığımız gibi ama çok erkendi gitmesi için gitmek için daha yapacağımız çok fazla şey vardı bir sürü şey geçti aklımdan kaza falan geçirdiğini düşündüm ona birşey olsaydı ne yapardım acaba bende gitmek isterdim tüm kalbimle ama yapmam gereken şeyleri düşününce birlikte yapmak istediğimiz şeyleri gerçekleştirmeye mi çalışırdım bunun yanıtını şimdilik bilemiyeceğim çünkü hiç birşey olmamış sadece telefonuna ulaşamıyormuşum saatlerce ağladım ona birşey olmasın gerekiyorsa bana olsun diye  çocuk gibi vır vır zır zır ağladım bugün sınavım vardı zaten öğrendikleri aklımda zor tutuyorum sınav zordu ama iyi geçti biran önce bitse sınavlar dağılmadan
herşeyin bir olduğunu biliyoruz hiç ayrılmadığımızı biliyoruz ölümden hiç korkmadım ama sevdiklerimi kaybetmekten deli gibi korkuyorum
sınırlı zihnimle okadar zor ki adımlamak bu boyutu çok zor geliyor cehennemin ortasında yalın ayak yürümek neyi yanlış yaptım ki yada neyi eksik bazen diyorlar "herkez hak ettiğini yaşar" çok ağladım ben bu söze korkunç şeyler yaşadım büyü yapıldı enerjim sömürüldü saldırıya uğradım ve haketmişki burda diyip kendilerini haklı gösterdiler neyi hak edip etmediğimi bilemem yargıç değilim sadece ailemi arıyorum gerçeğimi arıyorum hiç bıkmadan usanmadan yoruluyorum elbet umudum tükendiği dizlerimin üzerine çöktüğüm oluyor hep yardım gördüm evren hep elini uzattı bitti dediğim anlarda
tüm ailemi yanımda istiyorum herkezi görmek iyi olduklarını bilmek duyumsamak istiyorum herkez huzur içinde olsun istiyorum bunun için çabalıyorum 10 parmağım var kazıyorum işte
bir üstad şöyle demişti nefes alamadığım dönemde onların nefesi ile yaşadım yaşatıldım
"dünyaya ışık saçmak için gelmiştim kendi karanlığımda çıkamadım"
okadar çok yaralandık ki kendi karanlığımızdan çıkamadık ama bir yol var birbirimize ışık olursak el ele omuz omuza savaşırsak kendi karanlıklarımızla birbirimize yardımcı olursak karşılık beklemeden yorulanın elinden tutarsak daha yaşanır bir hale gelir dünyamız
birbirimizden kopartıldık yabancılaştırıldık okadar çok kullanıldık ki korkar olduk kendimizden bile kendimizle yüzleşemez olduk öyle ya ne hal ettik ki burdayız ben kötü birşey yapmadım burda olmak için hatırlamaktan korkmuyorum geçmişimi geleceğimi
enerjim okadar düşük ki ve hala yaralarım var çok az şey hatırlıyorum evrene hizmet ediyorum ve bu boyutta hizmet etmek için yeminliyim niye yemin ettim onu bile bilmiyorum belki ilerlemiyelim diye bir kandırmacadır 
bazen duruyorum öylece aklım karışıyo nefesim kesiliyo hayırlısını diliyip adım atmaya çalışıyorum

sonsuz sevgilerimle

doğan cüceloğlunun bir çevirisi ilk 1994 yılında okumuştum ve beğenmiştim ogünden beride nikim maskesiz:)))


SÖYLEDİKLERİMİ İŞİTİN LÜTFEN
Bana aldanmayın!
Yüzüm bir maskedir,
Sizi aldatmasın.
Binlerce maskem var.
Çıkarmaya korktuğum.
Ve, hiç biri ben değilim...
Olmadığımı göstermek
İkinci doğam oldu.
'kendinden emin biri' dersiniz,
sanki güllük gülistanlık
benim için herşey...
adım güven belirtir.
Ve,
Oyunumun adı
Ağırbaşlılıktır.
İçimde ve dışımda denizler sakin,
Herşeyin kumandanı ben...
Fakat, inanmayın bana,
Lütfen!..
Herşey dışta düzgün ve cilalı,
Hiç yıpranmayan, her zaman saklayan
O maske!..
Altta ne güven, ne de rahatlık...
Altta,
Karışıklık, korku ve yalnızlık içinde bocalayan
Gerçek ben!..
Ama saklarım bu gerçeği savunuculukla
Kimsenin bilmesini istemem
Zayıf taraflarımı düşündükçe,
Titrer ve sararırım...
Ve başkaları görürse iç dünyamı...
Gerçek beni ve yalnızlığımı!
İşte, maskelerimi onun için takarım...
Onun için, arkalarına saklanacak maskelerim var.
Onlar, gösterişle kullanabileceğim
Parlatılmış yüzlerim.
Bana,
'sen değerlisin' diyecek,
'maskesizken daha bir insansın'
'daha bir bendensin'
'daha yakın, daha bir dostsun'
diyecek bir bakışa
muhtacım...
benim yanıma sokulman kolay olmayacaktır!..
uyarırım seni dost!..
uzun yıllar kendini yetersiz hissetmiş ben,
sana kendini kolayca açmayacaktır...
bütün gücümle tutunacağım maskelerime
ne kadar sokulursan yakınıma
o denli şiddetli geri iteceğim seni...
kim olduğumu merak ediyor musun?
Hiç merak etme...
Ben çevrendeki
Her erkek ve kadınım...
Maske takan her insanım

Bugün çok zor alışamadım hala ailemin canıma ot tıkmasına beni aşalamasına. üst üstemi gelir herşey bakalım öldürücü darbeyi kim vuracak bugün.Ne yapıyorumda çevremdeki insanların midesini bulandırmayı başarıyorum bilmiyorum sadece olduğum gibiyim birilerini incitmekten korkarken bu kadar incinmek incitilmek niye anlamıyorum. beni yaratıp içime ot tıkmadılar bende insanım bazen gitmek için yalvarıyorum. yok edilmek için mi geldik buraya anlamıyorum ki çok yoruldum...

Köpekler ile çok özel bağlarım var.Herzaman da öyle oldu.Bir dönem ölmek üzereyim yaşamakta zorlanıyorum,sürekli aşağılanmak, yok sayılmak ,itilip kakılmaktaydım.Mücize gibi bir köpecik girdi hayatıma. O gelmeden önce dışarı falan çıkmıyordum sürekli uyuyor,nefes falan almak istemiyordum.Arabada yol alıyorduk ani bir fren tüm trafik birbirine girdi hiç düşünmeden yola atladım. Bir köpeğe kimse durmazdı ama bana dururlardı yada beraber ölürdük.Bir numara terierdi kirli pis ve epilepsi krizi geçiriyordu korkudan.Ellerimin arasına aldım kemikleri batıyordu okadar zayıftı ki korktum ellerken korkudan titriyordu.Araba çarptı ölecek zannettim veterinere götürdüm ama kapalıydı evde ölmesine yüreğim dayanmazdı epilepsi olduğunuda ona anlıyamadım.Büyük bir kutu ve su koydum.kapının önüne uzun süre izledim camdan bir süre sonra kutu da köpekte yoktu.Dedim benden daha iyi insanlar var hayatta demek kurtulabilecek.Ertesi gün oldu ekmek almaya gidiyordum köpecik tüm sevimliği ile karşımda duruyordu iki ayağı üzerinde durup ön patileri ile alkış yapıyordu.O sırada ağlamaya başladım oda alkış yapmaya devam etti al beni diyordu al.
Ben iyi insanlar var derken olan şöyle imiş.Çöp toplayan adamlar karton kutuyu alıp köpeciği def etmiş:( Sevimli köpeği sahiplendim. İhtiyaçları vardı yemek gibi ona yemek yapmaya başladım,tuvalete gitmesi gerekiyordu dışarı çıkmaya başladım.Köpek sahipleri ile iletişim kurmaya başaladım. Okadar kopmuşum ki dünyadan ilk başta çok zorlandım.Beni hayata bağlamıştı.Bir den çok hayatımı kurtardı.Banyoda ellerimi yıkıyordum baygınlık geçirmişim Küvetin yan tarafında yerde yatıyordum başımın altında kımıldayan birşey. Ben düşerken başımın altına girmiş kimbilir canı ne kadar yanmıştı ama beni korumuştu ufaklık. Belki o hayatıma girmeseydi ölmüş olacaktım.
Beni sevgisiyle hayatta tuttu.Epilepsi krizi geçireceği zaman başını ellerimin arasına alır,avucumda yavaş yavaş sakinlerdi ellerimden enerji akışı hissederdim kısa sürede kendine gelirdi.Ondan çok şey öğrendim.Köpüşlerle hep özel bir bağım olmuştur.
tüm sevimli dostlarımızın önünde saygıyla eğiliyorum.

Bugün birşey fark ettim.Çok fazla şey istiyormuşum huzur,adalet ve yaşam.Bu boyut için imkansız gibi görünüyor çok fazla beklentim varmış fark edince daha kolay olacak hayatı adımlamak.Ne için debeleniyorum ki...çabalıyorum tutunmaya çalışıyorum ne için ruhum daha da yaralansın diye mi?

Günaydın canım kardeşim ) Yeni bir gün başlıyor, dün dünde kaldı...yarını düşünme bile...yaşanacak güzel anlar var Bu gün sadece neşe olsun hepimize

Akışına bırakmak bazen en iyisidir.

Haklısınız akışına bırakmak bazen en iyisidir.Ölüyorum ,içim acıyo ,ruhum parçalanıyo debeleniyorum.Düşüyorum her yerim yaralı pes etmiyor tekrar kalkıyorum,acı içinde kıvranıyorum.Uyanmaya çalıştıkça güzel birşeyler iyi birşeyler olsun diye çabaladıkça saldırı alıyorum ne için.....
Bunları dile getirdikçe kötü diyorlar haketti diyorlar saldırıyorlar niye ilizyonun bir parçası olmak istemediğim için mi? Herkez güzel olacak yalanına kanmadığım için mi kötüyüm.
İnsanım ben 3. sınıf bir varlık debelenen,yaralanan,savaşan beni yaratıp içime ot tıkmadılar ki duygularım var ,acılarım var sağlıklı yada hastalıklı...

Bu dünyada zaman zaman acımasizca yapsamda kendimi bildim bileli öğrenemediğim bir şey var insanları yargılamak. Yapmıyorum demiyorum, yapmadım demiyorum, yapmayacağım da demiyorum; sadece öğrenemedim. Fakat yargılarken yaptıklarım hafızamda. Ne kadar tuhaftır ki kendime merhamet etmeyi başkalarına merhamet göstererek öğrendim. Çatışma içinde olmak çooook yorucu. En kötüsüde kendinizle olan. Diğerleri ile olan çatışmalar kısa süreli; er geç biter kendinizle olansa gölgeniz gibi takip eder. Hiç terketmez aklınızı; tenis topunu duvara atmak gibi gider ve geri gelir; ne kadar yorucu diğmi. Hayat ile ilgili pek çok tavsiye verilebilir bende vereceğim şimdi bir tane ne yeni nede en iyisi. Mısırlıların dediği gibi "Bu güneş altında söylenmemiş söz yoktur". Gözcüsü olun hayatınızın bu şekilde ancak gerçeği görebilirsiniz...

Teşekkür ederim Sevgili Scyth ve kardeşceğim Alemtaç, yorgunum. Okadar çok kullanıldım ki sevgiyiz, ışığız ,sevgi kelebeğiyiz diyen insanlar tarafından sizlerle karşılaşmak büyük onur.

Sevgili kardeşimiz maskesiz ,imla düzeltimi konusundaki kısa zamanda oluşan başarınızı takdir ediyorum ,sakın bu söyleyeceğimi duygusal darbe ve yaralayıcı olarak almayın, sadece ve sadece bir düzeltime sebep olmak, zira yanlış kullanılan bir kelime, anlatılanın mana yoğunluğunda düşüklükler yaratıyor ,bazen benim de gözümden kaçıyor yanlış, imlası bozuk yazıyorum , bu hal takıntılı bir durum yaratıyor ,

Herkes ,herkez ayrı manalarda ,herkes=her kişi veya her kesim olarak ,herkez ise her defasında gibi bir anlam taşımakta ,

Sevgili Tgur,Herkez yada herkes de değil "Herşey güzel olacak yalanına" olacak:)))))
uyarılarınızın içten olduğunu bildiğim için duygusal darbe ve yaralayıcı olarak almıyorum ama bilmenizi isterim ki eğer olanları yanlış anlarsam sessiz sedasız çekip gitmem.Ben inciniyorum kırılıyorum derim orta bir yol buluruz:)))
ilkokul 5. sınıftaydım yazım okadar bozuktuki yeni bir okula ve yeni bir sınıfa gitmiştim.Öğretmen tahtaya adını yaz eylemcim demişti yazdım ve tüm sınıf bana gülmüştü.Hepsinin okadar güzelmiş ki yazısı.
öğretmenim hep anlatır;ikinci ders yazılı yaptım yazısı okadar düzelmişti ki gözlerime inanamadım diye...
İmla hatası yapmazdım ve yazış şeklim güzeldi.
Ameliyat olduktan sonra yazım biraz bozuldu eskisi kadar güzel yazamıyorum.3 yıl önce ölümün kıyısından döndüğümden beri ve aile ortamımdan dolayı imla konusu çok kötü.
"Herkez" yada "herkes" konusunda başka yerlerde hata yaptıysam özür dilerim farkında değilim.Dikkat etmeye çalışayım.Yada ben bir süre yazı yazmıyayım annem ne zaman gelip beni yazarken yakalıyacak korkusu içinde...Ne zaman o stres altında yazsam bir yerlerde hata yapıyorum.O durumda hem hızlı yazıyorum hemde tekrar okuyup düzeltme şansım olmuyor.Verdiğim rahatsızlıktan dolayı tekrar özür diliyorum.
sonsuz sevgilerimle......

Sevgili maskesiz . Gözlerim doldu köpeğinden bahseden yazını okurken. Benımde köpüşüm var.Adı roxie  . öyle şirin bir şey ki. Onun bana gelmesi de çok güzel bir tesadüftü. Kendimi yanlız hissettiğim bir dönem geçirdim. Yanlız değildim ama yanlız hissediyordum işte . O günlerde aklıma bir canlıyı büyütmek düştü. Onunla ilgilenmek büyütmek istedim. İlk çiçek aldım evime biliyor musun çok  şirin bir çiçek. Bu arada kuzenımın köpeği yavrulayacaktı . türkiyeden köpek getirticem akla bak Aslında zora sokuyordum durumu evde hayvan beslemek istiyordum ama beceremiyceğimide düşünüyordum. Yavru köpeklerin doğmasını beklerken Roxie 'm arkadaşımın bahçesine gitti. Faceden resmini yayınladı . Böyle sakallı mavi bandanası olan şirin bir velet Ben onu görmeye gittiğim gece Mert onu kucagıma atıverdı. Onu güvenle vereceğim tek kişi sensin dedi. İyiki geldi evime. yanlızlığım geçti ve şahane bir şey keşvettim . Sevgi almaktan daha da güzel şey  sevgi vermekmiş. bu yazı burada bitmez ama

Sevgili maskesiz ,
Neden özür diliyorsunuz ,dileyecek olan biziz..
Sizin kronolojik ya??n?z belki mini ölçülerde ama kalbiniz o alabildi?ine sevgiyle dolu olan kalbiniz hepimizi içine al?r ,hatta kainat? bile..
Yazd???n?z? yeni farkettim,sevgi dolu anlar dilerim..