Bu tarihlerin hayatımızda bıraktığı mutlaka önemli izleri vardır. Bunlar neydi hatırlayabilecek misiniz?

71'liyim doğal olarak benim hayatım normalde işte 6-7 yaşından sonra başlaması gerekir. Ama öyle olmadı 4-5 yaşındayken kolum kırıldı ve platin yerleştirildi 11 dikiş takıldı koluma. (Platin hala durur)

60!lı yıllar---> 5. yoğunluktan bakıyorum:))
70'li Yıllar---> Oyun oynayıp, büyüyorum.
80'li yıllar---> Bu onlu yılda en önemli satırbaşı şeyler hayatımda oldu, yani çok yoğun şeyler.
90!lı yıllar--->??
00' li Yıllar-->??

Düşünüyorum da hayatım dan en az 3 kişlik hayat çıkar:)))

71'liyim ama ilk deneyimimi 40 günlükken yaşamışım (ben bu bedeni başka bir ruhtan devr aldım)
80'li yıllar orta okul lise (neredeyse her karesini hatırlarım
90'lı yıllar Üniversite iş hayat

3-4 cümlelik hayatlar...Bir film bile çıkmaz bundan ya:))

haha

Belki de yazmaya cesaret edemiyoruzdur? ne dersiniz, kendimizle yüzleşmeye...

Peki size soru: 4-5 yaşındayken 11'e kadar saymayı biliyor muydunuz? Veya o acı sırasında nasıl sayabildiniz??? Bana araba, pardon ben arabaya çarptığımda (4-5) yaşımda), uyandığımda berberin önünden biri bana tütün basıyordu. ev gezmesi sırasında elden fırlamış ve arabaya çarpmıştım... babaannem ağlıyor, annem ağlıyor ve elimi tutmakla görevli ablam fırça yiyordu..başka o yıllarda, hmmm, kadınlar hamamına da gitmiştim:)))) ve bir de atarabasını sürüp kilometrelerce uzakta, tarlalık bir yerde içinde uyuya kalmıştım, amcamın oğlu ile. nasıl atarabası sürülür diye merak etmiştim:)) ve bizi bulduklarında (amcamınoğlunu ben kandırmıştım) arabanın üzerinde uyuyorduk, ayın altında...ne yaramaz mışım be:))

dediğim gibi 71'liyim ve Türkiye'de doğdum. ancak 40 günlükken ilk deneyimimi yaşadığım için beni Babaannemlere bırakan aileme, Almanya'ya göndermek zorunda kalmışlar bizimkiler. İşte hayat bundan sonra başladı. En azından 18 yaşına kadar evcilleştirilime çalışmaları hiç elden bırakılmadı. (Nasıl evcilleştirilir? Korkuyla, dayakla yada sevgiyle ve şefkatle) Ama bende bir tercih uygulandı

eee başkaa, yani 4-5 ve 18 arası?

5 kardeşin ortancası ve en hor görüleni olmak. her deneyimi tek başına, dışlanarak yaşıyor olmak
Bisiklet sürmeyi bile öğretilmesini istediğimde, bir iki göstermelik gösterildi ve tek başına bırakıldım. kardeşlerimle aramda 3 ve6 yaş fark var, ama onlara hep ben gözkulak oldum. O kadar bunalmıştım ki dayaktan 2 yada 3'e giderken evden kaçma teşebbüsünde bile bulundum. Bu gerçekten benim için yaşadığım şeyin yanında bile masumane kalır. Çooook acı hatıralar bunlar benim için...

eee hep ben mi anlatacağım?

Kaldı ki asılnda ben bu köşeyi gırgır şamata olsun diye açmıştım. ama zaman kendinle yüzleşme zamanı

Evet "Sizin deneyimleriniz başka kimsenin değer biçemeyeceği deneyimlerdir." bu söz doğrudur. İşte kişiliğimizin temelleri buralarda bulunuyor, bu hatıralarda. Ama işte acı hatıralar olsa da, üzerinde yoğunlaşarak, düşünerek, çözümleyerek tüm bunlardan özgürleşmek gerekiyor. Cesaretle, objektiflilikle tüm bunların canını okumak gerekiyor ki artık bunlar bize ayakbağı olmasınlar...Evet her deneyim çok değerlidir.

Canına okumak değil de, onları tekamülüne katkı sağladıkları için, ben ne kadar acı çekmiş olsam da, belki hala canım acıyor olsa da, onlara teşekkür ediyorum. Çünkü ben artık kovalanmak istemiyorum. Kaçan kovalanır...

Hayat sana teşekkür ederim, bana bunları yaşattığın için

İşte hala can acıtıyorsa bu tam bir özgürleşme olur mu? Yani elbette uzamanı değilim ve yaşayanın yaşadığı etkileri tam bilemem. ama sadece bundan tam özgür olsanız, bu daha mı değerli olur acaba, bunu da tam bilmiyorum....yani ben Ra bilgilerinde çok değerli kişinin kendisi ile çalışmasının ipuçlarının verildiğine inanıyorum...yin konuşulması veya bir nevi akıl verilmesinin dahi kırıcı olabileceğini bildiğim deneyimler bunlar sanırım..benim bu konuda deneyimim o ki, dışarıdan değil ancak kişi içeriden bunlar ile yüzleşebiliyor. yani ne desem batıyorum, sustum:)))