Uzun süredir yazmadım sebepleri var ama şimdi yazmam gereken sizinle paylaşmam gereken bir şey var. Bu sabaha karşı bir rüya gördüm. Askerdeymiş im (aslında gerçekten öyleyim). Bir sabah orada havada Nükleer bir füze bize yaklaşık 3-4 kilometrelik mesafeye düşüyor. Anında kırmızı alarm. Herkes kaçışıyor. Nükleer bir bombaydı ama etkisi bize fazla olmadı. Düştüğü bölgede elektriksel patlamalar (yıldırım gibi) yaşanıyordu. Sonra fark ettik ki hiçbir elektriksel alet çalışmıyordu. Askeri meydandan içeri siyah araçlar gelmeye başladı o sırada ailem cep telefonundan beni aramış (cep telefonlarını rahatlıkla içeri sokabiliyoruz) arkadaşım ağlayarak bana uzattı bende o anda ağlamaya başladım. Çok kötü bir haber olmalıydı. Ailemde telefondaki ve arka plandaki tüm seslerden ağlama sesleri geliyordu. Ben ağlarken veya çok üzüntülü iken kesinlikle konuşamam sesimi çıkaramam o yüzden bir süre kulağımda tuttum ve babam \"kıyamet kopuyor\" dedi. Dünyanın her yerinde savaş ve doğal felaketler yaşanıyordu. Ülkeler birbirine tüm imkanları ile vuruyor, Büyük şehirlerin hemen hepsine atom bombaları düşüyor, ortalık cehennemi hatırlatıyormuş. Ben birden bunları duyunca nedense sevinçle doldum. Belkide ailemdeki herkesi yakında kaybedecektim, kendimde ölecektim ama bu gelişmeler beni mutlu etmişti. İçimden \"sonunda!\" dedim.

Telefon aninden kapanınca neden elektrikli hiçbir şey çalışmaz iken cep telefonları çalışıyor diye düşünmeye başladım. Meydanın etrafındaki dağlardan acayip nesneler yuvarlanırken ve durduk yerde ağaçlar toprak içine çökerken, gökyüzünün bazı yerlerinde delikler oluşup yere su boşalırken \"yoksa sadece rüyamı görüyorum\" diye düşünüp üzülmeye başladım. Çok hoş ışık oyunları etrafı daha da karıştırıyordu. Bir nevi renk körü olmuştuk hepimiz. Sığına geçerken siya araçlardan FBI ajanı kılıklı şahıslar inip etrafı inceliyordu. Bizlerse elimize tutuşturdular birer adet konserve, su, battaniye ve acil durum kitapçığı ile karanlık bir odaya tıkıldık. Artık istesem de hiçbir şeyi takip edemeyecek, bu anı yaşayamayacaktım.

Karanlık bir oda, şok halinde 80-90 kişi, kıyametin sesleri, ölümü bekleyiş. Uyanana kadar bunları yaşadım. Uyanınca ise yeni bir hayal kırıklığı yaşıyordum. Ufak bir şov ile kandırılmış gibiydim. O kadar acı olaya rağmen içim hep huzur doluydu. Ölümü beklerken bile.

Büyük ihtimal ömrümün sonlarına doğru içim hayal kırıklığı ile dolu olacak. Ölümü beklerken bile.
Çünkü bunlar sadece rüyada olur. Ben artık Dünyanın Sadede gelmesini bekliyorum. Saçma sapan Dünya yalanları, genç insanlara başarı hikayeleri, kariyer yaptırmaca, evcilik oynamaca, yalan söylemece, demokrasileşmece, dindar olmaca, Tanrı\'ya yalakalık yapmaca. CENNETE GİTMECE...

Merhaba Sevgili Rekalis, sizden haber almak ne güzelmiş:) Sağlıkla geçsin askerliğiniz, çabuk bitsin, sonra anılarınızı paylaşırsınız bizlerle. Nüktedan yazışlarınız ve siz özlendiniz Rüyanız hayırlı olsun.

Sevgiler

Keşke daha sık görüşebilsek, yazışabilsek. Zaten içten gelen duygularımı sadece burada paylaşabiliyorum. Sizi görmek her zaman güzel olmuştur. Elimden geldiğince takip etmeye çalışıyorum sizleri ama yetmiyor. Su askerlik bi bitsin de her gün takip edecem. Siz ve arkadaşlarınız gerçekten çok iyisiniz. Yakında daha çok katkı verecem sizlere (yaklaşık 1 yıl sonra [] )

Çok teşekkürler, bir yıl dediğin neki [] gerçekten böyle düşünüyorum, aaa geçti bile Görüşmek üzere, sevgiler.

Sevgili Rekalis, allahım sizi ve herkezi korusun.

Sonsuz sevgilerimle....