Paylaşmak İsterken Ortalığa Saçılan Kırıntılar (O.

Başlatan Tiversonus, 26 Nisan 2010, 12:40:57

« önceki - sonraki »

0 Üyeler ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Tiversonus

Paylaşmak İsterken Ortalığa Saçılan Kırıntılar



insan yaşanmışlıklarından yaptığı çıkarsamalarla üretir kendini. yaşamı algılayışı hissedişi duyumsayışı...



derin okyanuslarda gezinmek risklidir çoğu kez.

soluksuz kalmanın da ötesinde kendini kaybetmek gibi bir durum vardır o karmaşanın kaosun ve çoğulluğun içinde.

kendimizi arıyoruz. ve çoğumuz henüz kendimizin farkına varmadan ölüp gidiyor bu dünyadan. kendi anlamımızı çözmeye gizemleri anlamaya çalışıyor bilinçaltımız. suskunluklarımız da dalgınlıklarımız da uzakları seyre dalıp maviliklere gözlerimizi kaptırışımız da işte bu nedenden ötürü değil mi?

bir ırmağın akışını izlerken, ya da bir mumun yanarken alevlerindeki renk cümbüşünü seyrederken, ya da gökyüzünde ağırdan ağırdan hareket eden bulutların o görkemli yürüyüşüne bakarken hep kendimizdeki arayışlar değil midir bizi bilinmedik diyarlara sürükleyen...

mutluluğu ararız, sevgiyi, aşkı...

huzuru ararız...

ama çoğu kez hamlıklarımız, gururumuz, dikkafalılığımızla eda ederiz...

küçük hesaplara değişiriz güzelliğini arkadaşlığın, dostluğun ya da aşkın...

günlük çıkarlara anlık zevklere değişiriz gerçek sevginin varlığımızı benliğimizi saran güzelliğini...

insanız...

kendimizi arıyoruz...

susuşlarımızla kanayan onurumuzda,

eylemsizliğimizle tükenen yarınımızda...

kendimizi arıyoruz...

özgür bir bakış ile gökyüzünü görmektense gözlerinde sevincin,

köleliğin esaretinde paranın şehvetin arzuların ve çıkarların sahte parıltılarına bakıyoruz vitrinlerinde insan pazarların...

sevmeyi öğrenemedik...

sevilmenin anlamını kavramamıza daha çok var...

farklılıklarla çoğalan yaşamı tekdüzeleştirmeye uğraşırken yiyoruz insanlığımızı...

yaşamın derin anlamı halen i,çimizde bir yerlerde çözülmeyi bekliyor...

çözecek erdeme, ahlaka, bilgeliğe, güzelliğe, aşka, sevgiye ulaşabilecek miyiz?

inasnırsak, güvenirsek ve seversek tüm kirlenmişliklere çürümüşlüklere ve yitirilişliklere rağmen... neden olmasın...

olacak...

herşey çok güzel olacak buldukça bir kuş cıvıltısında tadını yaşamın. ve gülen bir gözde hissettikçe aksimizi....

yaşamak güzeldir ve yaşamak direnmektir...

kolaya kaçmadan, korkmadan, ürkmeden ilerleyebilmek...

zorluklara, acılara, engellere göğüs gerebilmek.

işte meselenin de özü budur...

insanız...

insan olmaktır biricik gayemiz...

ve aşkla sevgiyle üretmektir yaşamı...




Oktay Çaparoğlu