Hoşgeldiniz Sevgili Zer-zivi sefa getirdiniz.

Hoşbulduk sevgili Maskesiz,teşekkürler.

Hoş geldin eski dostumuz ,mutlu ettin bizi..

Hoşbulduk sevgili Tgur,teşekkürler. Bende burda herkesin yüreğinde kabul görmekten çok mutluyum inanın.Birlik,dirlik içinde,sevgiyle çok yollar katetmek dileğiyle,sevgiler.

bende mutlu oldum sizi gördüğüme

nereye yazmam uygun olur diye çok düşündüm yanlış yerde isem affınıza sığınıyorum.aylarca buraya gelemedim!tiversonus'un gidişi beni çok etkiledi kendisini tanıma şansım olmadı,aslında burada hiç kimseyi tanımamakla birlikte paylaşımımda olmadı.nedenini bir türlü anlayamadığım burukluk ve hüzün var içimde abartmış olmayacağım tiversonus'un bana verdiği enerji bir baba yada ağabey duygusu idi.uzunca bir aradan sonra geldiğimde aynı duygularımın devam ettiğini görünce şaşkınlığım bir kez daha arttı, engel olamadığım göz yaşlarım ve yine engel olamadığım bir hüznüm var benim:(şaşkınım çünkü yıllardır spiritüel olayların içine girmek istememe rağmen bir çok enerjilere uyumlanmış olmama rağmen bir arpa boyu yol alamamış olan ben, nasıl olurda hiç tanımadığım birine karşı bu denli yoğun duygular içinde olabiliyorum?çok sevdiğim anne ve babamı kaybettim şimdi mezarlarına gidip acı bir gülümseme ile onlar için dua ediyorum.Tiversonus için bunu yapamıyorum!sadece boğazımın düğümlendiğini ve sonsuz acı hissettiğimi söylemem yanlış olmayacaktır.Aylardır bunu yazmak istedim yazamadım.İnsanlar hakkımda ne düşünür diye çekindim şu anda kim ne düşünürse düşünsün umursamadım paylaşmak istedim ve paylaştım.bunu yapabilmem benim için başarılı bir girişim oldu.
sevgili dostlarım...
yanlış yerde isem tekrar özür dilerim
sevgi ile kalın...

Sevgili Promise, nerede isterseniz orada paylaşın Kanal bilgilerini paylaşırken sayfanın üstünde ilk onun yükledikleri çıkar ve Tiver'in yazılarını görünce sevgilerimi gönderirim Bedenleri ev diye nitelendiriyorum ve içlerinde barınan enerji olduğumuzu biliyorum yani bana göre ölüm yok. Hadi, silin içinizdeki hüznü

Sevgili Üstat eminim bizi bulunduğu cennetten izliyor ve umutla bakıyordur.

Teşekkürler Promıse,seni görmekte mutluluk verici.

Acı,ölüm sadece bu dünyaya ait,gerçeğe ait değil. Zihinsel ve duygusal bedendeki dengesiz titreşimlerimiz bizi Bir'likten ayıran bir durum yaratıyor.

"S: Evren,içinde yaşamak için pek mutlu bir yer gibi görünmüyor. Neden bu kadar çok ıstırap var?

M:Acı fizikseldir,ıstırap zihinsel.Zihnin ötesinde ıstırap yoktur.Acı,sadece bedenin tehlikede olduğunu,ilgi gerektirdiğini gösteren bir sinyaldir.Bunun gibi,ıstırap da bizim kişi dediğimiz o anılar ve alışkanlıklardan kurulu yapının,bir kayıp ya da değişim tehdidi altında olduğu uyarısıdır. Bedenin hayatta kalabilmesi için acı-ağrı esastır,fakat hiçbir şey sizi ıstırap çekmeye zorlamaz. Istırap tümüyle bir bağımlılık ya da direnmeden dolayıdır; bu bizim hayat ile birlikte devinmeye ve akmaya karşı isteksizliğimizin işaretidir.

Sağlıklı bir beden nasıl acıdan uzak ise,bir ermiş hayatı da öylece ıstıraptan uzaktır."

Diyor Maharaj,bu gün tam burayı okumuş ve bırakmıştım tesadüfen(gerçi tesadüf diye bir şey yoktur)Maharajında dediği gibi ıstırap bizim tercihimizdir.Bunu değiştirmekte bizim elimizde. Sadece kendimizi ikna edecek gerçek cevapları bulup,idrak etmek gerek.

Şunuda belirteyim bir zaman bende çok sulu gözdüm Küçüçük bir ses tonunda bile kırılabiliyordum, belli etmezdim ama sonra birikim patlak verince ,bir başıma oturup ağlardım.Çok önceleri hakka göçetmiş sevdiklerimi düşünüp ağlardım,mezarlarını gözyaşımla sulardım sanki := Ama geçti,çünkü kendimi böylesine üzmekten yorulmuştum. Sonra içinde bulunduğum tabloya birde karşıdan bir de yukardan bakayım dedim. Baktım hoşuma gitmedi. O gün bu gündür ağlamayı kestim yerine gülmeyi koyuverdim. Böyle herşey hafifliyor inan.Tercih bize ait.

Şimdi ailemi sorduklarında "Vallaha dördü yukarıda, gerisi yerde ikamet ediyor." diyerek gülümsüyorum:)

önce Frid farjad'ın büyülü yolculuğuna daha sonra çok değerli
insanların ve değerli paylaşımların olduğu sığınağım diyebileceğim
yere geldim.teşekkür ediyorum sizlere.
nasıl sıkı sarılmışım acıya nasıl olmuşta bu kadar ayrı düşmüşüm bir'lik bilincinden?
önceleri uyumlandığım enerjlerden öğretilerden kaynaklanan değişim süreci olduğunu düşünsemde kalıcı olması
ve sonsuz keder içinde olmamdan dolayı pişmanlık duyuyor ve keşkelerimin çoğaldığını
görmekten sıkılıyorum bazen
keşke olduğum gibi kalsaydım..
keşke hiç bir şeyi sorgulamadan yaşasaydım yada ölseydim!
keşke elimdeki değerleri bu dünyaya dalmadan koruyabilseydim..
geçiş:sancılı ve acıdır!!!
benim için kalıcı oldu
tuhaf olan bütün bunları aşma yollarını bilmeme, başkalarına
tavsiyelerde bulunabilmeme rağmen kendime yardım edememem yada sebep her ne ise
çabalamamam!
kendimi zamana bırakıyorum zer-zivi neye direndiğimi sonunda gösterecek sanırım...
-----------------------

Şimdi ailemi sorduklarında "Vallaha dördü yukarıda, gerisi yerde ikamet ediyor." diyerek gülümsüyorum:)

Varolan hi,ç bir acı yada hüzün kalıcı değildir. Hepsinin çözümü var. Duygusal boyuta takıldığımızda akıl devreye girmelidir. Eğer akılı devreye sokamıyorsak duygusal yoğunlukta bocalayıp kalıyoruz,sadece onu kalıcı ve gerçek sanıyoruz.

Acıya ve hüzne takıldığımda onların sonsuz acı verişini deneyimledim,hatta dediğin gibi çözümleri bildiğim ve önerdiğim halde kendim bunu yapmadığım anlar vardı. Felaketti Şimdi çok şükür onu atlattım.Seninde atlatacağın aşikar sadece kendi cevabını buluncaya dek biraz acı verici olacak. Gerçekler acı vermez.Gerçek huzur ve mutluluk verir. o gerçek kendimdeki hatayı bulmak olsa bile mutluluk ve huzur verir.

Duygusal yoğunluğa geçtiğimde akıl ve muhakemeyi devreye koyuyorum, çok akılsal ve mantıksal düşünmeye geçiş yaptığımdada duyguyu devreye alıyorum. Bir terazinin iki kefesini dengeler gibi.Yavaş yavaş o dengeli hal kalıcı olacaktır,benim içinde az biraz daha zaman gerekli

acıyı hissettiğinde onunla ilgili sorular sor kendine. Neden acı çekiyorum,görmem gereken ne diye sor. Aklına nasıl sormak geliyorsa sor,cevaplarınıda kendin bulacaksın. Sonra bulduğun cevaplara başka sorular,tekrar cevaplar vs derken en son idrak edeceğin cevabı bulacaksın,bulmaca gibi.

Birde cevabını bildiğimiz halde idrak edemeyişimizin nedenlerinden biri bulmacanın bir yerinde eksik bir parçanın yada yanlış bir parçanın oluşundan olabilir.Tek tek bakmalı.

Mesela benim en son deneyimlemem gereken şey daha önce hep yaşadığım anda müdahalelerde buluunmaktı oysa aynı şeyi tekrar şiddetli yaşamaya başlayınca bunun "artık müdahale etmemeyi öğren" mesajı olduğunu görüyorum.Yine sevdiklerim ve tanıdıklarım arasında kalma durumları başladı.İki tarafta niyetleri çatışmaksa hiç araya girmemek gerek ama yok iki tarafta uzlaşma ve çözüm arayışı var ise bu noktada birlikte çözüm üretilebilinir.

herşeyin çözümü var yeter ki niyet edelim ama "Ayrılıkmı" yoksa "Birlikmi" neye niyet ettiğimize dikkat edelim,.

bana özel rehberliğinizi sevgi ile kabul edip uygulama yönünde adım atma hevesimi tetiklediğiniz için teşekkürler.
iyiki varsınız.......

Öncelikle herkeze hoşgeldin demek istiyorum.Benim içimdeki hüznün sebebi yuva özlemi ve yuva sıcaklığına özlem...ailemi özlüyorum.(dünyadaki ailemden söz etmiyorum)Burada değerli dostların arasında yuvamda olduğumu anımsıyorum.Birçok kişi gibi bende spirituel olduklarını iddia eden gurupların içinde yer aldım.Öyle enerjilere uyumladılar ki girdap gibi
Çok şükür ki hayatımdan çıkarabildim onları şanslıydım kurtulduğum için. Uzun süre uzak durdum insanlardan ,koptum herşeyden ama çözüm değildi ki yalnızlık.
Ailemi bulmayı seçtim ama zor bir yolmuş çok yıprandım.Herkeze ailem gibi davrandım bütünün parçaları gibi ama sömürülmekten başka bir işe yaramadı:( Ne yapayım hayat öğreniyorum bende.

kısada olsa evden uzaklaşmak çok iyi geldi .gittiğim her yerde ilginçtirki tiversonusu düşünmeden edemedim
.ona sevgilerimi ve dularımı gönderdim.sevgili forum arkadaşlarımın bana tiversonus hakkında bilgi vermelerini
istemem yanlışmı olur?kimdi?ne iş yapardı?nerede yaşardı?
buda sormak isteyipte sormaya çekindiğim bir konu oldu hep.
her şey çok iyi gitti 1 haftalık tatil olmasada uzaklaşmak....söylediğim gibi iyi geldi
.her zaman çok sevdiğimi huzur bulduğumu sandığım evime geri döndüm!
burada değişen hiç bir şey olmamış.duvarların dili varmı?beni aynı duygularla ele geçirdi hüzün ,yalnızlık,acı...
utanmadan sıkılmadan söyleyeceğim hatta bir ara cesaretimi topladığımda pencereden haykıracağım''insanlar
evlenirken nikah memuruna ölünceye kadar
birliktelik sözü veripte ayrılırken sen nesin ?kimsin?
hangi amaca hizmet ediyorsun hangi karmamın!bedelini ödetmeye çalışıyorsunda
beni bırakmıyorsun senden boşanmak istiyorum''
zer-zivi szin öğütlerinizden yola çıkarak acıyı hissettiğim anda sorguladığım
kalbimden geçen duygularım bunlardı
sanırım paylaştıkça sorularıma yanıt-çözüm bulmaya aday olacağım
''tebdili mekanda ferahlık var''olabilir.
sevgi ile kalın...........