Buraya bir kesinlik, bir yargı, bir \"izm\" bulmak için geldiğini biliyorum; ait olabileceğin bir yer, yaslanabileceğin birini arıyorsun. Buraya korkuların yüzünden geldin. Sayesinde farkında olmadan yaşayabileceğin bir çeşit tatlı mahkumiyet peşindesin.



Ben seni daha güvencesiz, daha belirsiz hale getirmek istiyorum; çünkü hayat böyledir, Tanrı böyledir. Güvencesizlik ve tehlike arttığı zaman, bu duruma tek karşılık verme olasılığı farkında olmaktır. İki olasılık var; ya gözlerini kapatıp bir dogmaya dayanır, bir Hıristiyan, Hindu ya da Müslüman olursun... ve o zaman bir devekuşuna dönüşürsün. Bu dogmalar hayatı değiştirmez; sadece gözlerini kapatır, seni aptal yapar, zekânın önüne set çeker. O geri zekâlılığın içinde kendini güvende hissedersin.



Bütün aptallar kendini güvende hisseder. Aslında sadece aptallar güvende hisseder. Gerçekten canlı olan bir insan her zaman güvencesizlik hissedecektir. Ne güvenliği olabilir ki?



Hayat mekanik bir süreç değildir, belirli olamaz. O, tahmin edilemeyen bir gizemdir. Hiç kimse bir sonraki anda ne olacağını bilemez. Arşın yedinci katında yaşadığını düşündüğün Tanrı -eğer oradaysa- o bile ne olacağını bilmez. Çünkü eğer ne olacağını biliyorsa, o zaman hayat sadece bir mizansen olur. O zaman her şey önceden yazılmıştır. Her şeyin kaderi önceden bellidir. Şayet geleceğin ucu açıksa birazdan ne olacağını nasıl bilebilir? Eğer Tanrı bir sonraki anda ne olacağını biliyorsa, o zaman hayat sadece ölü ve mekanik bir süreç olur. O zaman bir özgürlük olmaz ve özgürlük olmadan hayat nasıl varolabilir? Ortada gelişme ya da gelişmeme olasılığı yoktur. Eğer her şey önceden bilinirse, o zaman bir heyecan, bir görkem yoktur. O zaman sadece robotlaşırsın.



Hayır , hiçbir şey güvence altında değildir. Benim verdiğim mesaj bu. Hiçbir şey güvence altında değildir. Çünkü güvenli bir hayat ölümden daha beter olur. Hiçbir şey belli değildir. Hayat belirsizliklerle doludur, sürprizlerle doludur. Zaten onun güzelliği de buradadır. \"İşte şimdi emin oldum\" diyebileceğin bir ana asla ulaşamazsın. Emin olduğunu söylediğin an, ölümünü ilan etmiş olur, intihar etmiş olursun.



Hayat bin bir belirsizlikle dolu bir şekilde akmaya devam eder. Bu onun özgürlüğüdür. Buna güvencesizlik deme.



OSHO

---

Güvenli bir liman aramak...Yaşamımızda bu hedef ile yürüfüğümüz çok zamanlarımız olmuştur. Acaba \"Güvenli bir liman\" var mı? Deneyimlerimiz bize ne söylüyor? Belki de şu sorulmalı güvenli bir liman olsa idi; bu nasıl bir şey olurdu? Bu yaratılış Yasalarına uygun olur muydu? Geliştirici olur muydu?


WingMaker felsefesi alıntılarında Yüksek Benlik ve \"dürtüleri\" nden bahsedilir. Yüksek Benliğimizin bir başka tanımı Bütünlük Yönlendiricisi...Ve Öğrenci sorar; \"kime güveneceğim?\"...Üzerinde düşünebilmek için okumakta fayda var:



Öğretmen : O zaman, kime güveneceksin?

Öğrenci : Kendime.

Öğretmen : Peki neden?

Öğrenci : Çünkü kendi sınırlarımı biliyorum.

Öğretmen : O zaman, kisinin Bütünlük ve birlige dogru giden evrimsel yolunu harekete geçiren faktör sence nedir?

Öğrenci : Demek istiyorsunuz ki bunu tek bir kavram haline gelecek sekilde toplasarsam ki biraz önce bunu yapamayacagımı söylemistiniz?

Öğretmen : İyi ögreniyorsun.

Öğrenci : Kendime güvenmek olurdu.

Öğretmen : Benliginin hangi parçasına?

Öğrenci : Ruhuma.

Öğretmen : Tasıyıcıya (bedene) degil mi?

Öğrenci : Tamam, bütün benligime güvenmem gerekiyor.

Öğretmen : Hem parçalara hem de bütüne güven. Onların İlk Kaynak ile olan bagına güven. Tüm karmasayı,
ilahiliginizi geri kazanmanızı temin eden tutarlı bir deneyim ve bilgiye dönüstürecek sekilde yöneten Tanrı-Parçasına güven. İlk Kaynak tarafından tanımlanan evrimsel sürece güven. Ne kadar yanılıyor görünürse görünsün, dısarıdaki seslerin ötesinde içindeki seslere güven. Kendini-bilmene ve onun yolculugunun yükselen sarmalında sana rehberlik etme yetisine güven.



http://www.baskalarinahizmet.com/topic.asp?TOPIC_ID=605

Bhagwan, nam-ı diğer OSHO takma adlı bu adamın hikayesi çok ilginçtir bana göre...Yeni nesil bu adamı OSHO adıyla tanıyor ve geçmişini bilmiyor...Enteresan olan nokta şu ki bu adamın anlattıkları gerçekten de büyük ölçüde doğruları içeren ve hayranlıkla izlenebilecek şeyler olmasına rağmen üstadın hayatı tam da bunun tersiydi...Kurduğu tarikatla müridlerini komün halinde yaşatan ve onların tüm para ve servetlerinin kendisine akmasını isteyen biriydi.Bir guru paraya ve zenginliğe ne kadar aç olabilir ki derseniz bu adamın sadece "ROLLS ROYCE" koleksiyonunun yanlış hatırlamıyorsam 70 ( evet YETMİŞ ADET) otomobilden oluştuğunu hatırlatmama izin verin lütfen.Bunların bazıları altın kaplamaydı...Beyinleri yıkanmış ve aileleri dağılmış müridler ellerindeki avuçlarındaki ne varsa bu herife yağdırdıkları yetmiyormuş gibi kadınlar bedenlerini de bu herife ve tarikattaki diğerlerine "sunuyorlardı", grup seks partileri ayinlerinin bir parçasıydı...Merak edenler Bhagwan'ı araştırabilirler...Dediğim gibi, ilginç bir vakadır, her açıdan...