Alıntı YapOrjinal Mesajı Ekleyen dönüşüm

herkese merhaba. ben dönüşüm. 

Merhaba ben dört rumuz değiştiren en son Dionysos olanım

Alıntı YapOrjinal Mesajı Ekleyen dönüşüm
 bu arada celselerinizi okudum ve bilgi sahibiyim. ancak ölümden sonraki tasvirler konusunda pek tatmin olmadım.

soru 1- neden öte alem bir okul, bir öğrenme yeri olarak tasvir edilir?

Celselerde tam olarak böyle tanımlandığı söylenemez ,bence daha karmaşık

Alıntı YapOrjinal Mesajı Ekleyen dönüşüm
soru 2- neden öte alem tasvirlerinde sürekli beyaz ışığa, temizliğe ve huzura, anlayışlı insana, dayanışma içinde ruhlara vurgu yapılır?

Karanlığıa vurgu (yapılamsın)dan iyidir.
O halde dinlerimizde neden karanlık kabire, ateşe, cehenneme, bizi yakacak tanrıya vurgu yapılır derim

Alıntı YapOrjinal Mesajı Ekleyen dönüşüm
dünyada bunları bulamamızın bir etkisi olabilir mi bu tasvirler?

Bu dünyada yukarıda dediğimi bulmanın/görmenin etkisi olabilir mi o tabirler derim

Alıntı YapOrjinal Mesajı Ekleyen dönüşüm
soru 3- 5. yoğunluk 4. yoğunluktan sonra gelen basamak anladığım kadarıyla. Ama neden ölünce 7ye yani söz konusu tanrıya dönmek varken 5'e gidiyoruz?

Celselerin okunduğu söylendiğinde ve bu soru sorulduğunda celseler üzerinde durulmadığını ya da celselerin yüzeysel belli referanslarla ucun kıyı vb okunduğunu düşünürüm bu yüzden cevaplama tam bir karmaşa

Her şey yanlış
7 tanrı değil
Basamak kavramı da ..Basamak basamak değil
Ölünce 5. seviyeye dönmede çelişik. Zaten oranda buraya koparılamaz/ayrılamaz bağlarla bağlıyız (gümüş kordon tasviri)

Alıntı YapOrjinal Mesajı Ekleyen dönüşüm

soru 4- sizcede tasvir edilen ruhlar fazla iyimser değil mi? hiç mi memnun olmaz birisi hayatından? e

Tasvir edilen ruhlar kavramını ya anlamadım ya subjektif. Tasvir edilen ruhlar nedir kimdir nasıldır açar mısınız? Tasvir edilen ruhlardan kastedilen nedir?

Alıntı YapOrjinal Mesajı Ekleyen dönüşüm
hiç mi memnun olmaz birisi hayatından?

Birini hayatından memnun olup olmamasını -ifadeyi- anlamadım. Neden, neye dayanarak söylendi?

Alıntı YapOrjinal Mesajı Ekleyen dönüşüm

eminim sonsuza dek ruh kostümünü giyinmekte sıkıyordur bazılarını.

Eminseniz?

Alıntı YapOrjinal Mesajı Ekleyen dönüşüm

aşırı mükemmel bir şekilde tasvir edilen öte alem düzeninin abartıldığını düşünüyorum. siz bu konuda ne düşünüyorsunuz?

Aşırı mükemmel olmayan öte alem düzen mi umuyoruz anlamış değilim .
Bir şeyin abartılıp abartılmadığı konusunda kimin neyi abartıp abartmadığından emin değilim

Alıntı YapOrjinal Mesajı Ekleyen dönüşüm

eminim sonsuza dek ruh kostümünü giyinmekte sıkıyordur bazılarını.

Sonsuza dek başlangıçtan beri değildir
Ruh ve kostüm? İlginç...

Foruma hoşgeldiniz

Alıntı YapOrjinal Mesajı Ekleyen Feylefus

Merhaba,
var olmama olgusu neden bu kadar korkutucu? Bu var olma aşkı neden var? Bu dürtüyü besleyen şey egomuz mu?

Fidelista çok güzel tanımlamış. Ölümsüz olduğumuzu bildiğimiz için benliğimizde bu bize ters geliyor. Ki zaten ölüm korkulacak bir şey değil.

Şahsen bende de bu korku vardı. Fakat adım adım geçmiş yaşantı anıları düşmeye başlayınca, ruhun ölümsüz olduğuna inancım kesinleşti.

Ölüm sadece bedeni terk etmek. Evet belki de o andaki acıdan korkuyoruz, nasıl öleceğini bilmemek de cabası. Ama bunların hiç bir anlamı yok. Anda çok silik bir nokta olarak kalacak. Sadece deneyim.

Ki biz bir olanın bir parçasıyız. Fiziğin de dediği gibi hiç bir şey kaybolmaz, dönüşür. Ruh olarak tekrar bedenlenmeyi seçebiliriz, veya yükselme yolundaysak farklı boyutlara geçeriz. Ve en sonunda ona dönme isteği öyle çok gelir ki. Ona döneriz.

Yanıt verdiğimi görmemiş, yeni konu sanmış yanıt vermişim. Doğaçlama.
Buradan şunu anladım. Bir şeyi sekiz ayrı zamanda sekiz kere okusam sanırım sekiz ayrı spontane yanıt üretirdim ve sanırım her biri birbirinden bağımsız olurdu..

Hiçbir anda aynı değiliz. Gelişiyoruz değişiyoruz. Katılıyorum. Ben de öyle. Hatta dediğin gibi dakika bile geçse farklı yorumlar bilgiler çıkabiliyor.

fidelista, Bozadi ikinizin de yorumlarına çok değer veriyorum.

insan ölümsüz olduğunu biliyor mu yoksa istiyor mu? Çizginin ötesine geçen bir kaç kişi tanıyorum. Anlattıkları da sanki Michael Newton'un veya Doleres Cannon'un deneklerinin anlattıklarına benziyor. Ancak "bizzat kendim" deneyimlemedikçe; buna nasıl güvenebilirim bilmiyorum. Bu öyle bir şey ki bizzat benim deneyimlemem gerekiyor başka türlü idrak mümkün değil. Kaldı ki başka bir perde daha var. Ben bizzat deneyimlesem bile; bunun gerçek olduğu kesin değil. Soren Kierkegaard kadar kararsız biri değilim. Ya da Halil Cibran gibi; görmeden emin olan biri de değilim. Fakat ölümsüz olduğumu, gerçekten bilmiyorum. Eğer böyle ise durum çok korkunç olacak. Nietzche'nin ( Nietzche Ağladığında) isimli kitabından şöyle bir paragraf hatırlıyorum.

Ya şeytanın biri sana gelip,  şu hayatı sonsuza kadar tekrar tekrar yaşayacağını söylese!... Tüm çileleri tüm sıkıntıları ile tekrar tekrar. Hep aynı döngü içinde...."

O nedenle seçim benim elimde olsa; yok olmayı tercih ederdim naçizane. Basitçe gürültü yapmadan, sessizce... Yok olmayı.. Sönmeyi...Bilmem anlatabiliyor muyum...

Sadece dünya hayatı bu dualite içinde. Burada döngüye takılıp kaldık. Çünkü buradaki durumdan dolayı benliğe ulaşıp yükselme yaşayamadıkları için döngüde sıkışıyorlar.

Görmediğin tanrıya inanmama anlayışı tasavvufda da geçiyor. Sadece mış gibi yapabiliriz.

Ama görüp hissettikten sonra onun muazzamlığı, güzelliği, muhteşem kusursuzluğu, sonsuzluğu, verdiği his insanın aklını başından alıyor. Başka hiçbir şeyin anlamı kalmıyor. Herşeyin olması gerektiği gibi olduğunu anlıyor insan.

İşte gerçek inanma hali o zaman başlıyor. Öncesi sadece mış gibi yapma hali oluyor.

Dünya 3.boyut bir tekamül seviyesi. Ki bu çıkışa doğru gidiyoruz şuanda. Üst boyutlarda dualite gittikçe azalıyor.

Aynı çileyi çekmek olarak düşünme. 4.boyut çok farklı bir seviye.

Şahsen bana varlığın sonsuz serüveni ve evrenin öğrenim mekanizması mantıklı gelen yaklaşım. Öbür türlü de ölünce yok olacaksam da çok da fifi hiç umurumda olmaz vallahi böyle saçma bir sistemde yaşayacağıma yok olsam da okeydir. Ne bir kalıtımsal aktarım yapasım var ne toplumun sevilen bir yüzü olasım çocuk mocuk istemem heykelimi dikseler gider ben yıkarım kısacası farz edelim ki M.Newton sasaçmalıyor ölünce puf yokluk ve bu yaşamı çok istiyorsunuz. Alın aga tepe tepe kullanın bana uymuyor