başlıyorum;
beden küçük bi ev, ve yalnız; küçük;

ama ben içinde değilim, içinde miyim?

ben beden değilim ya da bedenden ibaret değilim, ama doğru kavrayış/biliş ne? bakış ne? nasıl görmek-anlamak;

ya da yalnız evim-tek evim o değil; ben her yerdeyim-herşeydeyim ama bu bedendeyim de; benim de;

benim olan bu beden diğerlerinin de; onların da evi mi?

kendimi bu bedende anlıyorum kavrıyorum; kendimi bu kadar(küçük-tekil) sanıyorum ve görüyorum;
kendimi bedenden ibaret saymam ne?

diğerleri diğer evlerde ama gezilip görülmüyor! dışardan dokunuyoruz evlere; içiçe giriyoruz ama içiçe girmeden; evlerin kapıları-kapı aralıkları küçücük, ve pencereler;

ve evlerin kameraları var izleyen; göz ile görmek her şey; hayaller simgeler her şey görsel-; görsel doku çok yoğun ve anlamlı, ama en çok kullanılan;

ben beden değilsem beden ne? ve ben neyim-kimim? giydiğim elbiseyse çıkardığımda çıplağım kim ve ne? diğer tüm çıplaklara dokunan;